Gepost door: prretje | juli 22, 2014

Verzoold

01-IMG_3065

Dinsdag 22 juli, Arrens-Marsous

Een prachtige blauwe lucht en dan weten we gelijk bij het ontbijt al wat we vandaag gaan doen: een tocht door de bergen.
We pakken onze gedetailleerde kaart van het Parc National des Pyrénées en richten ons oog op een volgend dal, bij Arrens-Marsous naar beneden.

02-IMG_3070 - kopie

Een stukje van de Chemin de St. Jacques maken we de onze. Als deze bellendragers ons erdoor willen laten…

03-IMG_3074

Een adembenemend mooi landschap rond het stuwmeer Barrage du Tech.

04-IMG_3081

En verder langs klaterende bergstromen. Steentje scheren, zoals opa Rinus dat ooit aan zijn kleinkinderen leerde.

06-IMG_3093

Wat een bloemen allemaal. Dit roze vetplantje gaat mee in mijn herinnering.

07-IMG_3099

Op weg naar Lac de Suyen.

08-IMG_3105

Op het moment dat ik de anderen even vooruit laat lopen, scheelt het geen haar of ik lig met mijn fototoestel languit te rollen op het stenen pad.

13-foto(1)

Ongelofelijk, maar de complete zool van mijn bergschoen hangt erbij. Tsja, ze zijn vijftien jaar oud en ze hebben al heel wat kilometers afgelegd maar het gaat me aan het hart als Edwin het laatste stukje van de zool eraf rukt. “Er zit niks anders op”, zegt hij zonder aarzeling. “Het is tijd voor een paar nieuwe.”

09-IMG_3109

Dat zullen we nog wel eens zien, denk ik eigenwijs als we bij de Cascade de Doumblas stilhouden. Die andere schoen is nog goed. Mijn bergstappers lopen heerlijk en misschien is er best nog iets aan te doen.

10-IMG_3117

Wat de weerapp ons al had voorspeld: rond een uurtje of vier zou er bewolking opkomen.

11-IMG_3123

Nog een laatste blik op het meer en dat had ik beter niet kunnen doen. Met een enorme schuiver weet ik me nog net in bedwang te houden.

14-foto(3)

Geen twee uur na de ene zool, laat nu de andere zool mij haast een doodsmak maken. Ook de restanten van die leerlaag worden van mijn voet getrokken. Als op de terugweg de ene na de andere steen door de onderkant van mijn schoen prikt, begint het ook bij mij te dagen.

12-IMG_3126

Bij het heldere water weet ik het zeker: ik ben hopeloos verzoold.

Advertenties

Responses

  1. Maar gelukkig ben je geen Halve Zool ….en kun je prachtige foto’s maken.
    Helemaal Top !!
    Gr.Grt.
    Rijk en Ria

    • Dank je wel! En intussen heb ik een nieuw paar schoenen….

  2. Op ’n slof en ’n oude voetbalschoen …… Je bent ’n kampioen!

    • Zo voelde het niet echt… 🙂 Maar vooruit: ik ben op de been gebleven.

  3. Je voelt de hitte als je naar de foto’s kijkt.

    • Dat viel nog wel mee, Leendert. Dat is het voordeel als je zo hoog zit. Dan is de lucht vooral lekker fris en heel gezond. Ik had werkelijk uren kunnen lopen….

  4. Bij schoenreparatie Boer in de Kerkstraat Ijsselsteijn maken ze je schoenen weer als nieuw en kan je toch op je heerlijk lopende oude sloffen blijven lopen.
    Die van mij zelf lagen al in de container maar loop er nu nog op.
    Wim

    • Ha Wim,

      Dank je wel voor de tip. Ik denk eigenlijk niet dat een schoenmaker blij zou worden met deze schoenen. Ze vielen echt helemaal uit elkaar maar ik heb er dan ook ontelbare kilometers op afgelegd. Vandaag heb ik hier een paar nieuwe bergschoenen aangeschaft: heel licht, van een Italiaans merk. Ik ben er helemaal ‘happy’ mee.
      Met vriendelijke groet,
      Irene

      • Hoi Irene, Wat een geluk nieuw Italiaandse voor weinig. Maar onthoud het maar voor een volgen de X ze kunnen daar heel veel zie de site
        groet en veel wandelpret. groet Wim uit Oudewater / Javea


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: