Gepost door: prretje | april 28, 2014

Dagtrein naar Sintra

IMG_1519kl

De Portugese koningen kwamen vroeger al graag naar dat mooi gelegen plaatsje op de noordelijke hellingen van de Serra en maakten het tot een favoriet zomerverblijf. Wie zijn wij dan om niet snel een trein te pakken en 36 minuten later in Sintra uit te stappen.

IMG_1523kl

Eerst maar naar Castelo dos Mouros, een Moors kasteel uit de 8e eeuw dat hoog uittorent boven de oude stad. Een prachtige tocht te voet door een bebost landschap dat in de buurt van de muren van de burcht geïnspireerd werd door de Engelse tuinarchitecten. Heel veel klimmen en met de temperatuur van vandaag betekende dat drinken, drinken en nog eens drinken.

IMG_1534kl

De klimtocht leverde een mooi uitzicht op het Palácio Nacional de Sintra.

IMG_1548kl

Vanaf de kasteelmuren is de Atlantische kust te zien én de heuvels en omringende velden van Sintra. De ligging van het Moorse kasteel was zo strategisch dat zowel het lokale gebied als ook de maritieme toegang tot de stad Lissabon verdedigd kon worden.

IMG_1545kl

Vandaag waren er geen Moren nodig maar hield ik zelf een oogje in het zeil.

IMG_1550kl

En als mijn aandacht verslapte, nam de volgende generatie de wacht over.

IMG_1571kl

Eenmaal weer beneden, genoten we op deze zondag van de levendigheid van Sintra. Nee, en ook al protesteerden onze kuiten bij elke stap na de krachtsinspanning die we net hadden geleverd, deze koetsier lieten we rustig zijn krantje lezen.

IMG_1585kl

Na een uitstekende maaltijd op het plein, zochten Maaike en haar boek een plekje in de zon en spande ik m’n spieren nog een keer aan om via een doolhof van kronkelstraatjes Sintra te verkennen.

IMG_1594kl

Een kistje met originele, handgemaakte tegels.

IMG_1597kl

T-shirts en tassen in allerlei kleuren en haast altijd met de gele tram uit Lissabon.

IMG_1601kl

En zelfs de toeristische tegels zien er aantrekkelijk en kleurig uit.

IMG_1607kl

Nog even genieten van de gemoedelijke sfeer op het plein voor het paleis voordat we terug strompelden richting trein. “Moet je zien”, wezen we elkaar nog maar eens de restanten muur aan die hoog tegen de blauwe lucht een plek hadden, “dáár liepen we net!”

IMG_1612kl

Terug in de stad hielden we deze dag nog even stevig in onze handen en zochten een terras op in de zon. Muzikanten van diverse pluimage namen plaats op de stoep voor ons en brachten meestal foute Engelse evergreens ten gehore.

IMG_1616kl

Tot een kleine Portugese vrouw de microfoon vroeg aan één van de straatmuzikanten en ons met een zuivere, heldere stem een fado vol heimwee over het oude Lissabon toezong. Het terras zweeg ineens op deze zondagavond en na de laatste tonen klonk een donderend applaus los. De vrouw boog, zwaaide naar haar toehoorders en vervolgde daarna haar weg met haar tas en wandelstok.

Het paste allemaal bij deze heerlijke dag.

Advertenties

Responses

  1. Een prachtige reportage over een prachtige omgeving. Om dan ook nog eens een zuivere fado toegezongen te krijgen het, kan niet mooier.

  2. Wat een heerlijk dag moet dit geweest zijn!

  3. jaloers, vooral op de fado.
    we waren er vorig jaar.

  4. En de nachttrein naar Lissabon????


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: