Gepost door: prretje | juni 10, 2013

Uitdaging

Martin Luther King“Waar iemand uiteindelijk op wordt beoordeeld is niet waar hij staat op momenten van comfort en gemak, maar waar hij staat in tijden van uitdaging en controverse.”

Een vrije vertaling van een uitspraak van Martin Luther King.

Misschien ís het nu zo’n tijd en moet ik dan ook niet eens laten zien waar ik sta?, vraag ik mezelf wel eens af.

Advertenties

Responses

  1. Mijn inschatting is om dat hier nog maar even niet te doen, tenzij het om iets heel triviaals gaat natuurlijk, maar dat lijkt me, gezien de serieusheid van je blogje, weer onwaarschijnlijk, toch ?

    • Nee, heb jij soms niet dat idealistische (dat wel, natuurlijk :-)) verlangen om een actievere bijdrage te leveren? Om misschien, op langere termijn gedacht, de eenvoud, de menselijke maat, duurzaamheid en een soort gemeenschapszin, ‘op de kaart te zetten’?
      Het kan een grote teleurstelling worden, daar ben ik me van bewust. Maar als je nooit een uitdaging aangaat, mis je ook wat in je leven. En da’s mijn inschatting dan weer…

      Kortom: ik zit nog in een denkproces.

      Dank voor je reactie vanuit het mooie Frankrijk. Deze zomer gaat onze koers niet naar Schotland, Ierland, Wales, Noorwegen of andere natte plekken maar zowaar naar Frankrijk: de Provence…

      • Schildersezel mee dan, naar de Provence. Als dat geen uitdaging is. Kwestie van omdenken.

      • Mijn zuster’s vakantiedoel al 25 jaar lang.

  2. Dank je feestelijk! Het zou een straf voor me zijn. Bovendien vrees ik dat de Provence hermetisch de grenzen sluit als ik met een schildersezel aan kom sjouwen. En terecht, moet ik zeggen. Ik heb heus wel wat talentjes zo hier en daar, maar daar is er geen enkele bij die de richting uitgaat van creatief bezig zijn kwast en verf. Het is niet anders… Zelfs een uitdaging moet wel iets realistisch in zich hebben 🙂

  3. Er gebeuren in onze samenleving vandaag genoeg dingen waar ik furieus over ben. De betekenis van het woord ‘solidariteit’ is voor de meesten zowel ter rechter- als linkerzijde van het maatschappelijke en politieke spectrum volkomen verdwenen. De fundamentele waarden van onze eens sociale maatschappij zijn vervangen door de uitkomsten van kille procentuele optelsommen. En degenen die niet worden geraakt door de huidige ellende wentelen zich in een struisvogelgedrag en kijken de andere kant op. Dit geldt voor alles: de sociale omstandigheden, natuurbeheer, cultuur, noem maar op. Maar ik weet gewoon niet meer hoe je moet laten zien waar je staat, als die krachten in de samenleving waar je je vroeger toe zou wenden, ook hun rug keren naar de woestijn die ze aanrichten? Als je het antwoord hebt gevonden, laat het weten.

    • Ja, ik begrijp wat je bedoelt maar het is natuurlijk onzin om te veronderstellen dat er ergens een antwoord verborgen ligt dat aan alle problemen en onrechtvaardigheid een einde maakt.
      Weet je, soms vind ik het te makkelijk om alleen maar te constateren dat er van alles niet goed gaat. Dan denk ik, maar wat doe ik er dan zelf aan? Wat doe jij eraan om die krachten in de samenleving weer te mobiliseren, Martin?
      Niet dat ik de illusie heb dat als ik mij bijvoorbeeld politiek zou inzetten, het dan direct allemaal ten goede zou veranderen maar ik zou in ieder geval een bijdrage kunnen leveren. Niet alleen maar roepen maar ook iets daadwerkelijk doen. En misschien is idealisme dan wel enigszins naïef, het lijkt me ook niet de slechtste drijfveer.

      • Idealisme is nooit naïef! Idealisme is de bron van waaruit nieuwe inzichten ontstaan, ongeacht of die nu succesvol zullen zijn of niet. Weet je nog hoe onze generatie te hoop liep tegen het stationeren van kruisraketten? Waar is die bevlogenheid vandaag gebleven? Niet alleen bij de massa, de jeugd, maar ook bij ons? Maar je stelt de vraag: wat doe jij? Wat moet ik doen? Ik weet het niet zo een, twee, drie. Ik geloof totaal niet meer in onze traditionele politiek cultuur. Die is failliet. Daar ligt de oplossing niet. Politiek is een afspiegeling van wat er in de samenleving heerst, dus zal je, als je op de een of andere manier wil laten zien waar je staat, op een andere manier je stem moeten laten horen. En er voor moeten waken dat je weer in een bepaalde politieke hoek wordt meegesleurd. Een soort beweging, daar zit ik wel eens aan te denken. Die net zoals Maarten Luther de stellingen aan de deur van de kapel van Wittenberg timmerde, nu via media anderen probeert te inspireren of aan te zetten tot een bewustwordingsproces. Als we het intellect van Antoine Bodar, de relatievering van Maarten van Rossum en de inspiratie van Martin Luther King bij elkaar zouden kunnen brengen (bij wijze van natuurlijk), kunnen we grote stappen maken. Ik doe graag met je mee.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: