Gepost door: prretje | juni 6, 2013

Verzameling

IMG_4058klIn mijn tas zitten meestal twee boekjes.

Een daarvan is een nepboekje. Aan de buitenkant líjkt het een boekje maar in werkelijkheid is het een hoesje voor mijn mobiel. Het andere is wel een boekje, een cadeautje van m’n dochter.

In dat boekje schrijf ik zinnen, uitspraken, citaten en gedichten op die ik tegenkom en die ik mooi vind of die me raken. Ze kunnen uit de krant komen, of uit een boek dat ik aan het lezen ben of zomaar van internet. Ik noteer ze in m’n eigen boekje en zo heb ik al een hele verzameling teksten opgebouwd waar ik iets mee heb.

Vanavond schreef ik de laatste regels van het gedicht ‘The Old Astronomer to His Pupil’ van de dichteres Sarah Williams in m’n boekje.

“Though my soul may set in darkness, it will rise in perfect light;
I have loved the stars too fondly to be fearful of the night.”

Advertenties

Responses

  1. Gorgeous. 🙂

  2. Zo’n boekje heb ik ook. Ik heb het alleen nooit bij me. Ik schrijf er van alles in op, citaten, boeken nog te lezen, muziek nog te luisteren, films nog te zien. Er staan een diatonische en chromatische notenbalk in voor de twee verschillende mondharmonica’s die ik nooit bespeel maar wel heb, plekken in Parijs nog te bezoeken, bijvoorbeeld Parc des Buttes-Chaumont, ook uit het boek Stadsliefde van Van Dis, afmetingen voor schilderijlijstjes die ik nog moet maken, enz. enz.

    • Heerlijk, zo’n boekje. Het voelt een beetje als een verlengstuk van jezelf. Een bergplaats van gedachten. En dan kan er om mijn boekje nog zo’n elastiekje zodat je het gevoel hebt dat het ook echt bij elkaar blijft, dat het niet wegvliegt met de waan van de dag.
      Jaja, 52 jaar en van binnen nog steeds een hopeloos romantische ziel… 🙂

  3. Ik schrijf invallen altijd op papiertjes of op de achterkant van visitekaartjes. Dat wil ’s nacht nog wel eens gebeuren. Word ik wakker, en dan denk ik “zus en zo moet ik het opschrijven.” Ook muziek die ik nog wil beluisteren, schrijf ik dan op zo’n briefje. Maar je raadt het al, die papiertjes vind ik dan meestal nooit meer terug. Maar citaten heb ik nooit opgeschreven, dat werkt voor mij niet. Maar ik doe tegenwoordig iets anders. Als ik iets interessant vind, wil bewaren voor later om daar meer over te weten te komen – en ik kom het op internet tegen, anders werkt het niet natuurlijk – dan pin ik het op Pinterest, en dan ik het altijd terugvinden.

    • Ja, ik ken Pinterest wel. Ik geef de voorkeur aan m’n boekje. Voordat je het weet zit je helemaal de hele dag op dat internet…
      Maar grappig dat veel mensen toch de behoefte hebben invallen of wat dan ook te noteren. Maakt niet uit hoe je het doet, toch?

      • En dit is tot razenij brengend: je vind een notitie van een tijd terug, daar staat een naam of een zin op gekrabbeld, en je hebt geen idee meer wie of wat dat is…

    • Je lijkt m’n vader wel. Die legde vroeger altijd een knoop in z’n zakdoek voor alles wat-ie niet mocht vergeten. En dan zaten we ’s avonds aan het avondeten en haalde hij met een dramatisch gebaar die zakdoek tevoorschijn en vroeg dan aan ons: “Weten jullie nou nog wat ik niet moest vergeten…?”


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: