Gepost door: prretje | april 8, 2013

Doorschieten

kopje thee“Zou ik vrij kunnen vragen voor morgen? Kan mijn arm niet fantastisch gebruiken…”, luidt haar sms-je.

Al bijna vijf jaar werkt mijn dochter een aantal uur per week als opruimhulp in de bieb. In weer en wind komt ze op de fiets uit Leiden naar Katwijk om daar haar werk te verrichten. Hoe druk ze het vaak ook heeft, ze is er altijd. En zelfs als ze grieperig is, meldt ze zich niet af. Ze vindt haar werk gewoon erg leuk.

Morgenavond heeft ze weer haar wekelijkse avonddienst. Alleen kreeg ze vandaag tijdens college in het LUMC een beker gloeiend hete thee van haar bovenbuurvrouw in de collegebankjes over haar arm heen. Direct door naar de Eerste Hulp die gelukkig dichtbij was. Een behoorlijke brandwond (tweedegraads, inclusief blaar) van een centimeter of acht op haar rechterbovenarm, medicatie divers en zoals ze zelf omschreef: “een gruwelijke hoeveelheid pijn”. Morgenochtend gelijk een vervolgafspraak op de Wondpoli, maar “het komt wel weer goed allemaal”.

Zelf ben ik een duidelijk product van ‘de-niet-tutten-theorie’ van mijn moeder en met succes heb ik deze methode doorgezet naar de nieuwste generatie. Het smsje dat ik mijn dochter terugstuur op haar vrijneemvraag, is dan ook de volgende: “Dat moet wel lukken, denk ik. Stuur maar even een mailtje aan…”

Maar toen besefte ik opeens dat we allebei een beetje aan het doorschieten waren.
“Ontzettend pijn, het is echt een groot stuk, ik voel me wazig….”
“Je kunt je ook ziek melden, hoor”, liet ik haar toen snel nog even weten.

Advertenties

Responses

  1. Mama je hebt gelijk!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: