Gepost door: prretje | april 7, 2013

Oriënteren

IMG_4594kl“Ik raad je echt aan om vroeg te beginnen met rondkijken om te ontdekken wat je leuk vindt. Daar is een Open Dag een ideale gelegenheid voor!”, stond er op de folder van Universiteit Leiden te lezen.

“Zie je wel”, liet ik mijn zoon de tekst lezen, “dat ik niet de enige ben die dat een goed idee vind? En aangezien je nog helemaal niet weet wat je wilt gaan doen, is die Open Dag op 6 april misschien wel een goede optie voor jou.” Eigenlijk vond-ie dat zelf helemaal niet, maar zwaar zuchtend schreef hij zich toch in voor drie presentaties: Politicologie, Internationale Betrekkingen en Organisaties en Rechten.

Toen ik ‘m gisteren, op z’n vrije zaterdagmorgen, om 7.15 uur uit z’n bed haalde voor de bewuste oriëntatiedag en ‘m vervolgens met ijzige wind tegen ook nog eens 12 kilometer naar Leiden liet fietsen, was zijn humeur niet bepaald stabiel vrolijk te noemen. In het Academiegebouw schonk ik snel een kop sterke koffie voor ons in en daarna kon het programma beginnen. Manmoedig zat hij de drie informatieve sessies uit en liet zich onderdompelen in een bad gevuld met inhoud en toekomstperspectieven van de verschillende studies. Af en toe keek ik voorzichtig opzij om te kijken of-ie nog in de wereld van de ‘wakkeren’ verkeerde maar zijn ogen bleven onverstoorbaar in de open stand.

“Als we nou nog even naar de informatiemarkt in de Pieterskerk gaan, dan hebben we pas echt een goed bestede dag”, gooide ik er nog een uitdaging in. “Leuk jo, alle opleidingen zijn aanwezig en je kunt vragen stellen aan studenten, docenten en studieadviseurs.”
“Wat jíj wilt”, kwam er lijdzaam uit, “als je maar niet verwacht dat ik daar aan iemand iets ga vragen want ik weet alles al.”
We sjokten een klein half uurtje langs opleidingenstands van faculteiten en langs informatiekraampjes over de arbeidsmarkt, studeren in het buitenland en het studentenleven. Daarna was, zelfs bij mij, de oriëntatiedrift opgedroogd.

“Zullen we dan nu maar een broodje bij McDonald’s gaan eten?”, vroeg ik uiteindelijk. Een voorzichtige glimlach brak door bij mijn zoon. “Mam”, zei hij, “vandaag heeft zeker geholpen.”
Maar wat hij nu precies met die opmerking bedoelde, is mij nog steeds niet helemaal duidelijk.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: