Gepost door: prretje | februari 25, 2013

Verzoekje

zuurkool“We, en jij dus ook, eten deze week zuurkool”, zei mijn collega vandaag in de gang tegen me.

Verheugd keek ik op. Zuurkool! Ik ben er gek op maar eet het eigenlijk nooit meer. Mijn huisgenoten weigeren systematisch deze gesneden witte kool tot zich te nemen en het komt er gewoon niet van om voor mezelf een pannetje met deze wintergroente klaar te maken.
Toen ik een paar weken geleden tijdens een ‘wat-eet-jij-en-wat-eet-jij-niet-moment’ in onze kantine over het haast traumatische tekort aan zuurkool in mijn bestaan vertelde, sprong een collega met verve in deze lacune. “Ik heb nog een prakje in de vriezer”, zei ze. “Mijn man maakt tegenwoordig de zuurkool klaar en hij had iets teveel gemaakt. Zal ik het voor je meenemen?”
Alleen bij de gedachte al had ik dringend behoefte aan een kwijlbakje want het water liep uit m’n mond. Twee dagen later was het echt zover: ik hing boven een dampend bordje zuurkool. Geen ter dood veroordeelde misdadiger zou zo kunnen genieten van z’n laatste avondmaal als ik van dat zuurkoolkliekje deed.

En nu werd mij zomaar een vervolg aangeboden. “Hij gaat weer stamppot maken van je lievelingskool dus ik heb gelijk maar gezegd dat-ie voor drie personen moet kokkerellen. Ik neem het later in de week voor je mee.”

Ik voelde de tranen van ontroering omhoog schieten bij zo’n sympathieke geste maar tegelijkertijd vroeg ik me af of het erg brutaal zou overkomen als ik informeerde naar het tijdstip waarop ik een witlofschoteltje tegemoet kon zien.

Dat lust thuis ook niemand en ik vind ’t zó lekker….

Advertenties

Responses

  1. Die witlof staat genoteerd voor in mei!

    • Haha, als ik toch geen verwend mormel ben…. 🙂

  2. Ik ben GEK op zuurkool. Met worst. Met spekjes. Als ovenschotel. Met ananas. Ga zo maar door. Oh, en witlof… met ham uit de oven, hou op.

    Doet me denken aan die keer dat we in Vianden op een terras Sauerkraut of choucroute hadden besteld. ‘Moet je daar zien,’ zei je ega tegen mij, en dus draaide ik mij om. Toen ik weer terugdraaide was de hoeveelheid zuurkool op mijn bord op miraculeuze wijze verdubbeld.

    Ik heb nog een foto van dat weekend op mijn stream staan:
    Peugeot 605

    • OMG, waarschuw voortaan even voordat je dit soort plaatjes openbaar maakt…. Ik geef overigens wel toe dat de anekdote die je ophaalt, volledig op waarheid berust.

  3. Witlof met ham uit de oven en andijviestamppot met een kuiltje voor de jus en peen en uien. Lastige eters heb jij, Irene.

    • Andijviestamppot mag ik ook nooit eten. Zó lekker. En je hebt gelijk: ik heb echt verschrikkelijke zeurpieten qua eten in huis. Maar ja, wat doe ik eraan….

      • Opvoeden! Het spreekwoord zegt: eten wat de pot schaft.

  4. Bezoek de Elzas maar eens en bestel dan “Choucroute Royal”.

    Dan krijg je een heerlijke berg in wijn gekookte zuurkool met lekkere aardappeltjes en 7 soorten gestoofd vlees erbij. Bedenk daar een flinke hoeveelheid, lekkere Riesling bij en je zit gebakken.

    Wel een grootverpakking Rennies in de aanslag houden hoor!

    • Leo, hou op! Het dreigt me teveel te worden…. de Elzas, de Elzas, wanneer kan ik naar de Elzas…..


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: