Gepost door: prretje | januari 7, 2013

Van muizen en mensen

muis“Nog gelukkig nieuwjaar”, zei ik vorige week tegen mijn langslopende buurman die vanwege familiebezoek de jaarwisseling elders doorbracht.

Hij keek me niet al te vrolijk aan.
“Heb jij nog niets gemerkt?”, was zijn enigszins vreemde openingszin van het nieuwe jaar.
Ik keek ‘m vragend aan. “Gemerkt?”
Hij slaakte een diepe zucht en stak van wal.
“Je wilt het niet weten”, begon hij. “Toen we gisteravond thuiskwamen en ik de deur van de bijkeuken opendeed, rook ik ’t meteen. Een vreselijke stank. En daarna zag ik ‘t: één grote puinhoop. Alles aangevreten en kapot.”
Zijn stem werkte toe naar een dramatisch hoogtepunt. “Muizen”, zei hij toen onheilspellend. “Niet één maar het rizzelde ervan…”

Nu ben ik, voor zover ik weet, niet bang voor muizen maar als er íets is waar ik van gruw, is het wel het idee om deze dieren in mijn eigen huis tegen te komen. De voorspelling van precies dát scenario kreeg ik er van de buurman gratis bij: “Kwestie van tijd of die krengen zitten ook bij jou.”
“Getver!”, gooide ik al mijn afschuw voor zijn voeten. “En wat denk je hier nu aan te gaan doen? Vooruit, tijd om in actie te komen!”
Hij mompelde nog iets over korrels en een klerezooitje en liet mij vervolgens met een hoofd vol muizenissen achter.

Sinds dát moment was ik op mijn hoede. Elk geluidje en ieder raar kruimeltje dat ik op mijn vloer zag liggen, bracht mij in een nog hogere staat van paraatheid.
Het ging echter goed. Tot mijn zoon zaterdag ineens een raadseltje aan me voorlegde: “Mam, je raadt nooit wat ik net bovenop de groene vuilnisbak zag zitten?”

“Een muis?”, raadde ik licht hysterisch en tot zijn grote verbijstering in één keer goed. “Inderdaad”, antwoordde hij rustig, “ik heb gefascineerd naar het beest staan kijken. Hij was best groot.”

Het is mij intussen wel duidelijk. Ik zit in de roman ‘Of Mice and Men’ van John Steinbeck, waarvan de titel is ontleend aan een gedicht van Robert Burns. In dat gedicht draait ’t om het noodlot en komt de muis er uiteindelijk positiever uit dan de mens: de muis weet niet wat hem boven het hoofd hangt…

maar ik wel. Balen!

Advertenties

Responses

  1. Bij mijn moeder dreef er een in het toilet een paar weken geleden. Verzopen. Haar Timberland laarzen vond ik aangevreten op de vliering. Voor zover ik kan nagaan was het de enige muis.
    Maar Binky, de solitaire bosmuis in de voortuin, die een wettelijk beschermde status geniet, wordt gevoerd. Soms pakt ‘ie z’n stukje kaas tussen je vingers vandaan.

    • Zelfmoord in de wc? Geen leuk muizenleven geweest…
      Denk je echt dat het er maar één is geweest? Of zouden er op donkere en verborgen plekjes al hele vergaderingen bij elkaar komen terwijl je het niet weet? Hoe ga je dat na…?

      Ik ben zeer achterdochtig geworden…
      O, hoor ik nu ergens een vaag soort gepiep? Ik moet er op af! 🙂

      • We hoorden een muis/muizen lopen over de houten vloer van de vliering boven de zolder, en sindsdien niet meer. Het dier had zich daar in leven gehouden door puzzelstukjes op te eten. Normaal gesproken hoef je in een moderne betonwoning niet voor muizen te vrezen, alleen de zolder is een probleem. Dicht alle openingen in de vloer bij je cv-ketel goed af, want ze kunnen door de ventilatieschacht vanuit je kruipruimte omhoog klimmen.

        Volgens mij wemelt het in Rijnsoever van de muizen dit seizoen. Ik zag er laats zelfs ’s avonds een op straat lopen toen ik uit de auto stapte.

        Maar… kan je zoon het verschil tussen een uit de kluiten gewassen muis en een Ciske die klein van stuk is goed onderscheiden?

  2. O, ik weet wel een oplossing want wij zien nooit muizen.

    • Neem ze alle vijf maar mee in februari. Wedden dat ze een toplogeerpartijtje hebben?

  3. Ooooo jakkie Ireen…….

    • Nog steeds niets binnen gezien, Joke…. Maar inderdaad: getver!!!!

  4. Onze vangst is in de afgelopen 2-3 weken 10(!!!) muizen in de schuur. Mich heeft het leuke grapje om iedere keer even met het lijk voor het raam te gaan zwaaien. Drie valletjes zijn met regelmaat vol. Bij ons is het dus ook een plaag. Ze lopen over het plafond en dus in de schuur. Maar zolang je niets in huis ziet…..leer je er mee leven;-) Succes. Groetjes Li

    • Ha Li,

      Heeft-ie met 10 muizenlijken voor het raam staan zwaaien? Bizarre hobby … 🙂
      Je verhaal stelt me wel een beetje gerust. Ik hoor nooit iemand over muizen maar het komt dus nog wel vaker voor.
      Zolang ik ze binnen niet tegenkom, kan ik ermee leven….

      Met groet uit Katwijk!

      • Het zijn er inmiddels 14!
        En ja, ook ik heb er mee leren leven dus jou lukt het ook!
        En ik heb echt een hekel aan die beesten, schrik me iedere keer rot als er een wegspurt in de schuur. Inmiddels slaap ik zelfs door het getrippel op het slaapkamerplafond heen en ook dat is serieus en geen grap.
        Li

  5. Het dochtertje van m’n zus heeft marmotten in een buitenhok. Als ze op vakantie zijn, voer ik die. Als ik dan het oude bakje voer optil om dat met nieuw voer te verversen, zitten er altijd twee, drie muizen onder. Ze zijn gauw weg, maar net daarvoor kijken ze je aan met van die lieve, mooie kraaloogjes. Prachtige beestjes. Niks aan doen.
    Het blijven er gek genoeg ook altijd twee, drie, en de marmotten vinden alles best, zoveel eten die muizen niet.

    • Geloof me, Leendert, ik vind alle beestjes mooi en ik ben het met je eens: muizen hebben mooie kraaloogjes. Maar wél als ze buiten zijn want ik hoef ze NIET binnen… 🙂

      • Deze zijn buiten;-)


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: