Gepost door: prretje | januari 3, 2013

Lijk

IMG_3214klZachtjes opende ik haar voordeur en gluurde om het hoekje. Niks te zien. Met een wuivend handgebaar maakte ik duidelijk dat de kust veilig was.

Toen sjouwden we, zo snel als mogelijk was, het in vuilniszakken gehulde voorwerp naar de lift. Het zweet stond op m’n rug: het was zwaar en het pakket gaf niets mee. Gelukkig was de lift leeg en onhandig duwden we het ding naar binnen.
“We zijn er bijna”, fluisterde mijn dochter. “Nog even volhouden.”
Eenmaal beneden trokken we het object een duistere gang in.
“De vlikobakken staan toch rechts?”, vroeg ik. Mijn medesleepster knikte bevestigend.
Nadat we ons uiteindelijk hijgend en wel hadden geposteerd bij de vuilniscontainer, haalden we nog één keer diep adem. Met een ultieme krachtsinspanning hesen we vervolgens precies tegelijk het geval omhoog en dumpten het in de open bek van de grijze afvaleter.
Ik ademde opgelucht uit. “Zo, dáár zijn we vanaf.”
De lift bracht ons weer terug naar de zevende etage. De stofzuiger die ik uit Katwijk had meegenomen, wiste daarna de allerlaatste sporen uit.

We keken elkaar tevreden aan. Het lijk van de studentenkerstboom was zojuist door ons op uiterst vakkundige wijze weggewerkt.

Advertenties

Responses

  1. Aiai, ik dacht even aan een Hollywood thriller. Of een serie met Sarah Lund.

    • Haha, dat was ook een beetje de bedoeling. Het is dat ik m’n Scandinavische trui niet aan had anders was dit zeker het begin geweest van een Deense thriller. Ik ben gek op Sarah Lund….


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: