Gepost door: prretje | december 9, 2012

Hoepelrokken

IMG_3060klOm de charmes van Katwijk te blijven waarderen, is het belangrijk regelmatig de dorpsgrens te passeren. Een druilerige zondag is daar een ideaal moment voor en als de bestemming het Concertgebouw in Amsterdam is, sta ik ongeduldig te trappelen.

Ik haal mijn mede-ontvluchtster om 11.00 uur op en samen karren we richting hoofdstad. De auto in de parkeergarage bij het Olympisch Stadion, een paar haltes met de tram, uitstappen bij het Concertgebouw en dan nog ruim twee uur de tijd hebben om rond te lopen, te kijken en ergens wat te drinken.
Amsterdam bruist op deze zondag. Een gezellige drukte bij het Stedelijk Museum, gesleep met kerstbomen, uitbundig versierde etalages in de P.C. Hooftstraat, grote hangende schaakstukken vol lichtjes op het Max Euweplein. We drinken koffie in het Grand Café van De Balie en ik neem er een citroen meringuetaartje bij. “Een betere keus kun je niet maken”, licht de vriendelijke jongeman van de bediening toe. Hij buigt zich naar voren en fluistert: “Ze komen van Patisserie Kuyt uit de Utrechtsestraat, wereldberoemd in Amsterdam en omstreken. Weet je dat de zeventigjarige eigenaar zelf het verse gebak elke ochtend bij ons komt langsbrengen?” Nee, dat wist ik niet maar wat ik al snel wél weet is dat hij geen woord teveel heeft gezegd.

Dan is het de hoogste tijd om op een holletje naar het Concertgebouw te gaan. Op het programma staat de Messiah van Georg Friedrich Händel, uitgevoerd door The Bach Choir & Orchestra of the Netherlands. De Messiah is een bijbelse vertelling op muziek gezet, een stuk dat vooral rond de kerst wordt uitgevoerd. Händel schreef zijn meesterwerk in slechts 24 dagen: van 22 augustus tot 14 september 1741. De eerste uitvoering was in Dublin, als benefietconcert, na een heel strenge winter. Het stuk was zo’n groot succes dat aan de vrouwen werd gevraagd niet in hoepelrok te komen om meer kaarten te kunnen verkopen. Een jaar later was de Messiah in Covent Garden in Londen te horen.

Tweeëenhalf uur genieten in een 125 jaar oude en volle concertzaal. Luisteren naar een prachtig oratorium dat 270 jaar geleden werd gecomponeerd. Het was een heerlijk dagje Amsterdam. En waar we vroeger in een winderig koetsje en met onze hoepelrokken aan de terugtocht zouden hebben aanvaard, snellen we nu in het donker in m’n comfortabele autootje naar ons dorp aan de zee terug.

Advertenties

Responses

  1. Mooi, mooi, mooi en nog er eens mooi!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: