Gepost door: prretje | december 6, 2012

Commercieel

IMG_2843klVoordat de nieuwe website van onze bieb op 18 december ‘live’ gaat, moeten de laatste puntjes nog op de i gezet worden. Goed fotomateriaal verzamelen hoort bij dat belangrijke puntje op de i en daarom ben ik de laatste twee weken haast dagelijks in de weer met m’n camera. Niet alleen in de bieb maar ook daar buiten.

Iedereen heeft er recht op om materialen te lenen, vandaar dat wij als bibliotheek ook uitleningen verzorgen in een vijftal servicepunten, veelal gesitueerd in zorgwooncentra. De boekenuitleen vindt daar wekelijks of een keer per twee weken plaats en wordt gedraaid door vrijwilligers die op hun beurt worden aangestuurd door een professionele kracht. Van al deze uitleenpunten moet een actueel plaatje gemaakt worden en hoewel ik overal maar een kwartiertje binnenwip, heb ik het gevoel alsof ik in een compleet andere wereld terecht kom.

Voordat ik een plaatje schiet, vraag ik de aanwezige mensen altijd keurig om hun toestemming. Da’s gelukkig nooit een probleem en de meeste oude medemensen gaan er dan ook op hun gemak voor zitten. Met de belofte dat ik een paar foto’s zal mailen, is iedereen meer dan tevreden.
Tot vorige week. Ik was al een paar minuten aan het fotograferen toen een man met een rollator de ruimte binnenkwam. Hij stond me met schrandere ogen op te nemen, volgde al mijn bewegingen maar leverde geen enkel commentaar. Toen ik klaar was en iedereen bedankte, liep ik langs hem.
“Wat schuift ‘t?”, vroeg hij.
“Sorry…?”, vroeg ik.
“Wat ik krijg omdat ik op die foto sta”, verklaarde hij zich nader.
Ik keek de oude man verbijsterd aan. Waar moet dat met onze ouderen van tegenwoordig heen als ze om geld gaan vragen bij elk fotootje dat van hen wordt gemaakt?, vroeg ik me gelijk af.
“Allemachtig, u denkt wel commercieel”, flapte ik eruit.
Het weerwoord kwam onmiddellijk. “Dat zullen wij ook wel móeten.”

In mijn gedachten passeerden diverse scenario’s de revue. Wat moest ik nu? En precies op het moment dat ik ’t niet meer wist, zag ik ineens een vette knipoog op het gezicht van de man verschijnen.

Lekker dan! Maar vooral geweldig, als je op hoge leeftijd de humor nog als vriend hebt.

IMG_3000kl

Advertenties

Responses

  1. Voordat ik een plaatje schiet, vraag ik de aanwezige mensen altijd keurig om hun toestemming……… Oooh??? 😉
    En die man met die vette knipoog…. ik zag weer even mijn vader voor me 🙂

  2. Haha, voor mensen die ik niet ken, ben ik uiterst discreet. Bij collega’s trek ik me niets aan van achter balies wegduikende types: dan ben je soms gewoon de klos 🙂
    Mooi dat die knipogende man je weer even aan je vader deed denken. Hij had mij in ieder geval beet en niet zo’n beetje ook.

  3. Dat stukje hebben wij gemist, Ireen, was het de man op de foto? Hij mag op de nieuwe website hoor. Je hebt mijn toestemming 🙂


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: