Gepost door: prretje | november 18, 2012

Winter Efteling

Als mijn moederschap op de weegschaal van goed of slecht zou worden gelegd, verwacht ik dat de balans uiteindelijk naar de goede kant zal uitslaan. Qua liefde, warmte en geborgenheid heb ik ontelbare liters over m’n kinderen uitgestort, ik heb ze voorgelezen tot in het oneindige maar ik heb ook duidelijke steken laten vallen. Een van de opvallendste missers in hun opvoeding is dat ik ze systematisch weggehouden heb uit pretparken.

Ja, het is waar: ik haat attractieparken. Mijn DNA is niet gebouwd op Disneytypes, springerige apen op mijn schouder, wildwaterbanen, loupingdraaiende wagentjes en meer van dat soort ongein. Toen mijn kids nog kindertjes waren, sjouwde ik liever met ze door de Schotse Hooglanden dan dat ik ze in een ponypark losliet. Ik nam ze liever bij de hand om een berg op Skye te bedwingen dan dat ik ze een zwemband in een tropisch zwemparadijs omhing.

Hoewel ik niet het idee heb dat mijn nageslacht zwaar gebukt gaat onder hun pretparkarme jeugd, heb ik zelf het idee ontwikkeld hier toch min of meer gefaald te hebben. Waar andere ouders vrolijk voorgingen in uitstapjes naar Hellendoorn, Flevoland, Kaatsheuvel, Slagharen, Parijs en meer van dit soort plaatsen, probeerde ik juist zoveel mogelijk de andere kant op te sturen. En dat was misschien wel een beetje egoïstisch.

Daarom rook ik mijn kans toen er een paar weken terug een aan mijn echtgenoot gerichte brief op de mat lag van de Telegraaf Media Groep. “Graag nodigen we jou en je gezin uit voor een TMG-familiedag in de Efteling op zaterdag 17 november. Het komende jaar is – gezien de ontwikkelingen in het Nederlandse medialandschap – vol uitdagingen en we zullen samen de schouders eronder moeten zetten om TMG succesvol te laten blijven. We willen je dan ook graag een ontspannen dag aanbieden die je kunt doorbrengen met jouw gezin.”

“We gaan!”, riep ik tot ieders verbijstering.

Tot het moment waarop we het parkeerterrein opdraaiden, twijfelden man, zoon, dochter en haar vriend nog aan het doel van onze excursie maar toen de toegangspoort van de Winter Efteling voor hun neus opdoemde, was het duidelijk: wij waren in een pretpark.

En waar is waar: wij vermaakten ons uitstekend in het pretpark.

Van Villa Volta naar de Vogel Rok, van de Pagode naar de PandaDroom, van de Fata Morgana naar de Droomvlucht en alles er tussenin.

Verstand op nul en blik op oneindig. De attracties konden mij nog steeds gestolen worden maar ik genoot van het winterse, Anton Pieckachtige sfeertje: met vuurkorven, liedjes, heel veel lichtjes en warme chocolademelk. En van de gezelligheid met elkaar.

Bij het verlaten van de Winter Efteling liep ik nog even langs Holle Bolle Gijs. Nee, niet om een papiertje aan te bieden, wél om mijn schuldgevoel met een resoluut gebaar in z’n openstaande bakkes te deponeren.

Advertenties

Responses

  1. Ik heb goede herinneringen aan toen ik als kind in de door echte stoom aangedreven draaimolen mijn rondjes draaide….
    Maar of ik daar nou een gelukkiger mens van geworden ben??

  2. Ben er ook nog nooit geweest maar het is mischien leuker met volwassen kinderen …..

  3. Wij waren ook geen ouders voor pretparken. We zijn toen ze 18 of 19 waren naar de Efteling geweest. Toen vonden we het allemaal leuk. En voor hun eindexamen naar Parijs incl. Disney. Maar dat viel een beetje tegen. Ik geloof niet dat ze er iets aan over gehouden hebben. Al willen ze dit weleens laten geloven.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: