Gepost door: prretje | oktober 30, 2012

Weemoedig

Als ik aan het eind van de middag naar huis fiets, blaast een weemoedig windje met me mee.

De strandtenten zijn haast allemaal vertrokken naar hun winterverblijf. Het ruikt naar afscheid, naar gemis, naar verlangen. Je zou er zomaar een mooie en een beetje verdrietige song over kunnen schrijven.

De lichtjes branden aan de Boulevard en zoeken verderop de spiegeling van de binnenwatering. De winter sluipt zachtjes naderbij.

Advertenties

Responses

  1. Prachtige foto’s Irene en natuurlijk ook een mooie tekst.

  2. De weemoed van de boulevard die over enige tijd nooit meer dezelfde zal zijn…


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: