Gepost door: prretje | september 25, 2012

Pang!

Páng!, hoor ik ineens duidelijk.

Het schot dringt met een vlammende pijn m’n kuit binnen. Wat gebeurt hier? Welke gek haalt het in z’n hoofd om op mij te schieten? Ik sta als aan de grond genageld, mijn ogen zoeken de dader die ergens achter me moet staan en dan zak ik langzaam op de grond.

Zo voelt het dus als je ‘slachtoffer’ wordt van … : een klassieke zweepslag. Een plotselinge heftige, scherpe en brandende pijn en een duidelijk hoorbaar knappend geluid.

Koelen met ijs, rust, insmeren met spiroflor, rust, pijnstillers slikken, rust, been hoog leggen, rust, niet belasten, rust, lopen met krukken, rust. De goede adviezen vliegen m’n oren in en ik ben bereid naar alles te luisteren en veel te doen om van deze pijnlijke toestand af te komen. Het moeilijkste in dit rijtje is de rustfactor want ik móet morgen naar die training voor m’n werk. Maar als geregeld is dat mijn collega rijdt, dat ik m’n krukken en kussen meeneem om m’n zere kuit zoveel mogelijk te ontzien, voel ik me redelijk gerustgesteld.

Tot mijn zoon thuiskomt en achteloos met een losse flodder begint te schieten: “Mam, dat gedoe met jouw been zou wel eens een aanslag op je relatie kunnen betekenen. Want ja, je weet hoe dat gaat. Als papa meer in het huishouden moet doen, kan-ie nog wel eens geirriteerd raken…”

Páng!, denk ik.

Advertenties

Responses

  1. Ik kom je morgen een buks brengen, dan kan je terugschieten!

    • O ja, stoer! Of zo’n waterpistool waarmee jullie op de haan schoten op Texel!

    • Alleen de dreiging van de buks doet z’n werk al: vanavond stond er mooi een bordje spagetti klaar toen ik thuiskwam van die training 🙂

  2. Uitbuiten die handel. Neem het er voorlopig maar van! En anders kan hij altijd zijn moeder nog bellen….Sterkte Ireen

  3. Had nou die kousenvoetjes maar gehouden, die waren vast niet meer afgezakt!

  4. Naar die training gaan is absurd. Je loopt alleen maar het risico van nog meer schade, zoals een totale scheuring van je achillespees. Daar weet ik alles van, en waar je nu mee te maken hebt valt daarbij in het niet. Thuisblijven is mijn advies.

  5. veel sterkte Irene en je weet t komt allemaal weer goed, je moet maar zo denken je wordt weer eens gewaardeerd voor wat je allemaal doet in en om huis 🙂 en wat de training betreft , je voelt zelf wel wat je kan of niet dus lekker gaan

    • Dat vind ik nu ook! Het voordeel van ‘iets ouder worden’ is dat je het gevoel en het verstand beter bij elkaar krijgt en bovendien: ik laat me niet zomaar uitschakelen…. 🙂

  6. Zolang het geen hardlooptraining is. Dat kan je de eerste 6 weken vergeten. weet ik helaas uit ervaring. Een beetje hersentraining gaat wel.

    • Met die hersens is het wel gelukt maar voordat ik m’n voet weer plat op de grond krijg, ben ik wel een tijdje verder, vrees ik.

  7. oh meid ik weet wat je voelt; ben ook 2 de klos geweest. wat een pijn, he? ik ben toen wel naar de fysio geweest, werd het gemasseerd, was ook niet fijn. geduld en zoveel mogelijk ontzien is ’t beste. sterkte!

  8. Sterkte. Je kunt beter een potje dammen of Wordfeud-en.

  9. Uitbuiten en als hij in de buurt is, kermen!

  10. Meestal is “Pang” een startschot.

  11. Ben ik even weg en lees ik even je berichtjes niet, gaat het meteen mis. Even rusten, Irene, dan mag je straks weer volop de hele wereld aan, als nooit tevoren. Misschien is dat een ‘geruststellende’ gedachte…


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: