Gepost door: prretje | september 12, 2012

Politici

De dode dichter gaf in 2006 een algemeen stemadvies in poëzie. Zijn woorden zijn helder als glas en gelden nog steeds:

Stemadvies

Hoe heet de man (of vrouw) die quasi doet
Alsof hij naar ons luistert maar intussen
Met aangeleerde taal en lange lussen
Tegen zijn eigen leegte zit te praten –

Hoe heet de man (of vrouw) die vrede preekt
En door niets zó aan zijn gerief kan komen
Dan door het sturen, in zijn natte dromen,
Van kinderen (niet de zijne) als soldaten?

We noemen hem (of haar) politicus.
Houd de politici onder de duim.
Politici zijn gas. Geef ze de ruimte
En ze vullen alle hoeken, alle gaten.

Gerrit Komrij

Advertenties

Responses

  1. “Politici zijn gas. Geef ze de ruimte
    En ze vullen alle hoeken, alle gaten.”

    Ik ben er doodziek van geworden de laatste weken. De huidige ‘democratie’ heeft voor mij afgedaan. Dit werkt niet meer.

    • Ja, je zou de tv bijna het huis uit doen. Ik ken mensen, geen SGP’ers, die geen tv hebben, en ze zijn heel gelukkig.

      • Dan moet je ook geen computer, krant, tijdschrift of radio hebben en in een hol onder de grond leven 🙂
        Maar goed, als je daar gelukkig van wordt….: zeker doen dan.

  2. Soms zou je dat wel even willen, in een hol onder de grond leven, maar dan toch liever boven de grond, op een zonnig eiland, ver weg van dit verschrikkelijke onbeschaafde land. Er kwam pas iemand uit Engeland, dat is een prachtig land, die vertelde dat ze je daar nog groeten op straat en in de winkel. Hier, in dit lelijke land, rijden ze je op de fiets al bijna te pletter, omdat ze zo nodig hun smartfoons moeten checken op ieder moment, iedere seconde van de dag. En groeten… ik ben al bijna vergeten wat ze dan tegen je behoren te zeggen.

  3. Ook ik ben niet van de SGP en heb toch geen tv in huis wat beslist niet wil zeggen dat ik niet weet wat er in de wereld te koop is. Maar waar ik ‘uit’ knop van de tv niet wist te vinden weet ik van de computer en kranten wel waar die zit. En ik gebruik ze ook. Wat mij betreft voegt de tv inhoudelijk niets toe wel een hele berg lawaai.

  4. Politiek is een lifestyle en entertainment product geworden. Een vertoning waarmee wij, de kiezers, het idee zouden moeten krijgen dat wij invloed uit kunnen oefenen. Maar niemand maakt de keuzes die gemaakt moeten worden, omdat elke partij uiteindelijk toch kruipt rond de materiële belangen van de doelgroep – alleen overgoten met een ideologisch sausje dat als schaamlap voor de levensstijl moet dienen.

    Ik ben het met Leendert helemaal eens dat we hier in Nederland zijn doorgeslagen met een onbedwingbare behoefte om voortdurend berichten en informatie tot ons te moeten nemen, waarmee de blik op de omgeving wordt vertroebeld. En niet alleen in Engeland weet men de omgangsvormen in stand te houden. Ook tijdens mijn recente vakantie in Duitsland heb ik niemand, maar dan ook niemand, op straat z’n smartphone zien checken (kan in een grote stad anders zijn natuurlijk), en werd ik overal vriendelijk toegesproken.

    Ik las een uitleg van kunstenaar/regiseur Abraham Hurtado, die art videos maakt. Zulke beschouwingen komen vaak overdreven bombastisch over, maar één ding vond ik opmerkelijk genoeg om over na te denken. Hij werd geinspireerd door de “over-stimulatie van de mensen die in Europa leven”, en die daarmee in een mentale staat terecht zijn gekomen waarin de wezenlijke emoties van het leven, zoals vreugde of eenzaamheid, uit het oog zijn verloren. Dat geldt zeker voor Nederland. We moeten alles weten van iedereen, overal een mening over hebben en continue bewust zijn van wat we doen. Maar hoe leven we nu eigenlijk?

  5. Mooi stukje proza!!

    [Stemmingmakerij-modus]Zou Maurice de Hondt moedwillig verkeerde cijfers gebracht hebben om zo de uitslag van de verkiezingen te beinvloeden?[\Stemmingmakerij-modus]

  6. Ik las nu net op volkskrant.nl, dat geprobeerd was zijn peilingen te beïnvloeden. Ik las ook dat uit onderzoek bleek dat 35% van de PvdA stemmers dat alleen uit strategische overwegingen heeft gedaan. Dat is triest. Want je hebt òf een tweepartijenstelsel, òf een systeem van evenredige vertegenwoordiging. Als je de tweede optie beleidt, moet je in het stemhokje niet handelen naar de eerste optie.

  7. Soms is het zo lekker om in een stoel te zitten met een boek, of zomaar voor je uit te staren, terwijl het buiten regent en stormt. Ik ken heel veel mensen die alleen maar naar die rechthoekige lichtbakken zitten te staren, de godganse dag, lichtbakken in liggend (oblong) formaat, die we laptops noemen, of staand formaat. Van die laatste zijn er een heleboel. We noemen ze smartfoons (en ik spel dit woord express fout, zodat de smartfoonlezer die stukje misschien ook opvalt;-). Sommige mensen zitten zo in hun smartfoon (ook op de fiets, maar ook op de bank, of, ook erg, aan tafel terwijl er gezamenlijk gegeten wordt, of tijdens het boodschappen doen (zie o.a. een berichtje op Soleil)) dat ze helemaal kwijt zijn wat er in de wereld om hen heen gebeurd. Je spreekt iets met ze af, ze roepen ja, maar weten niet meer dat ze ja geroepen hebben, en later krijg je daar de grootste ruzies over. Je houdt je hart vast als zulke mensen in het stemhokje stappen en vervolgens een keuze moeten maken, als ze al weten dat er verkiezingen zijn, ergens, op een bepaald moment, als ze al weten dat de regering weer gevallen is, als ze al weten welke dag het vandaag is en in welk jaar ze leven. Als ze al weten dat ze überhaupt leven. En dan nog klagen dat de batterij zo snel leeg is.

  8. Mannen, dank voor alle reacties. Ik ben het met jullie eens op veel punten. Maar ik vind wél dat je zelf moet leren omgaan met de uitdagingen die op je pad komen. Zelf verantwoordelijkheid dragen over hoe je met allerlei media omgaat en hoe je je ten opzichte van anderen gedraagt.
    Je bent er altijd zelf bij en je hebt ook altijd een keuze.

    Het ging mij trouwens ook om de dode dichter. Wat een zegen het is als iemand in mooie taal kan vatten en in woorden kan laten zien in welke strubbelingen wij soms in ons bestaan terecht komen. Een spiegel en tegelijkertijd een middel om op een ander niveau te kijken.

    Ik mis de dode dichter…
    Leve de poëzie!

    En klik vooral even op de naam van de dode dichter, dan leest-ie zelf zijn stemadvies voor zoals alleen hij dat kan doen.

  9. Dát is nou die broodnodige beschaving die we hier missen, alleen te verwoorden door een dichter als Komrij. Maar de man is dood, en leefde niet voor niks al heel ver weg van ons. In een echt land. Er zal niet gauw een dichter van het kaliber Komrij opstaan. Ons land was leeg, is leeg, en wordt leger en leger. Armer en armer. Een sneu land. Dat lijkt me de juiste typering.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: