Gepost door: prretje | augustus 18, 2012

Herinneringen

“Herinneringen aan geluk zijn moeilijk”, zegt Bernlef vandaag in een lezenswaardig interview in de Volkskrant.

“Van een onproblematische jeugd blijven minder herinneringen over, denk ik. Je leeft het leven en er hoeft niets opgeslagen te worden. Als mensen eerlijk zijn, kunnen ze er wel een beetje omheen vertellen, maar die geluksmomenten zélf zijn zo verbonden met het moment waarop ze plaatshadden, dat ze niks achterlaten. Onze hersens hebben de neiging het onaangename eerder te onthouden dan het aangename.”

Raar eigenlijk als dat zo is, denk ik. Mensen zijn haast altijd op zoek naar geluk en als ze het dan ervaren, zouden ze die momenten minder goed opslaan.
“Denk je dat dit echt zo is?,” vraag ik later op de dag aan mijn dochter. Ze hoeft niet lang na te denken. “Waarschijnlijk is het min of meer evolutionair bepaald”, zegt ze. “Om te overleven moest je vroeger juist onaangename dingen onthouden zodat je ze in het vervolg kon ontwijken en misschien werkt dat mechanisme nog steeds wel zo.”

Toch hou ik enige twijfel bij de uitspraak van Bernlef. Ik weet mijzelf wel degelijk een aantal geluksmomenten in mijn leven te herinneren en die waren zeker niet allemaal gekoppeld aan een opvallende gebeurtenis. Meer zoiets als het bewust zijn van een diep gevoel van voldoening en bestemming.

Ik neem mij voor mijn herinneringen aan geluk nog zorgvuldiger op te slaan. In de hoop dat mijn geheugen ze nog lange tijd kan vinden.

Advertenties

Responses

  1. Het heeft volgens mij ook te maken met een optimistische levenshouding, dat vermogen om geluk te herinneren en te herkennen. Mooie momenten verzamelen, noem ik het altijd. Familie en geliefden, vriendschap, de natuur en mooie boeken die kunnen, zoals jij dat zo mooi zegt, zorgen voor een diep gevoel van voldoening en bestemming. Fotograferen en bloggen helpt trouwens ook als geheugensteuntje!

    • Ik denk dat je met beide punten gelijk hebt. Als er volop licht is, moet je niet beweren dat het snel donker wordt. En een stukje schrijven of een plaatje schieten, maakt het makkelijker om te herinneren.
      Lekker doorgaan met verzamelen én bloggen!

      • zeker met bloggen!!

  2. Ik denk dat het ermee te maken heeft dat ‘geluk’ een erg abstract begrip is. Je ‘ongelukkig voelen’ is veel eenvoudiger te concretiseren. Wij kunnen blij, tevreden en voldaan zijn, maar wanneer heeft dat zo’n intensiteit dat we zeggen dat we gelukkig zijn? Geluk is bovendien meestal een optelsom van omstandigheden. Mensen kunnen gelukkig zijn in hun werk, maar ik moet de eerste nog tegenkomen die tijdens kantooruren zegt dat hij of zij gelukkig is. Je kan gelukkig zijn met je gezin, maar als je iemand na een drukke dag vraagt of hij/zij een geluksmoment beleeft net als de jengelende kinderen weigeren te eten, dan riskeer je een mep voor je kop. Geluksmomenten, momenten die je zo intensief positief beleeft, zijn zeldzaam. Als je het jawoord zegt? Als je kind wordt geboren? Als je hoort dat je man zich erdoor heen heeft geslagen? Dat zijn unieke, maar zeldzame momenten, en bovendien heel moeilijk in beelden of woorden te vangen.

    Ik denk dat we er dichtbij komen, als we iets beleven of meemaken waarvan je niet wilt dat het ophoudt. Dat het door mag blijven gaan. Ik maakte eens een wandeling langs een vulkaan. Het was stil, het weer was prachtig, het uitzicht was magnifiek, ik was alleen – het moment werd dus door niets verstoord. Ik wilde steeds door blijven lopen. Dat kon natuurlijk niet, want de realiteit is dat je hebt afgesproken om je reisgenot op een bepaald tijdstip op te halen. Ik heb een foto van die wandeling, maar die foto zegt veel over het landschap en niets over het gevoel dat ik daarbij had.
    Mount St. Helens

    Mijn jonge neef zei jaren geleden tegen mij, terwijl we in de sauna zaten: ‘Dit is alleen voor mij. Dit blijven we altijd doen, hè?’ Voor hem kennelijk een moment dat hij niet wilde loslaten. Maar de realiteit was hier weer dat hij na een paar uur weer buiten stond en een antwoord moest hebben op alles wat gezin en werk van hem verlangden.

    Zulke momenten zijn bijzonder en komen niet dag en dagelijks voor. En als we ze meemaken, dan is het vrijwel nooit mogelijk om het bijzondere gevoel dat je in je herinnering hebt ook concreet vast te leggen. Daarom zullen we toch uit onze herinnering moeten blijven putten.

  3. Mooie reactie, Martin. Dank!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: