Gepost door: prretje | augustus 8, 2012

Culinair fietsen

Je moet ’t maar verzinnen. Overal in Nederland mooie fietsroutes uitstippelen en bij elke tocht vijf verschillende restaurantjes zoeken om daar de deelnemende fietsers een lekker gerechtje te presenteren. Het brein waaruit dit concept ontsproten is, gaf er meteen ook maar een hippe naam aan: Happen en Trappen.

“Zeg”, zei de verslaggever van de week, “ik moet woensdag voor de zomerpagina happen en trappen. Heb je zin om mee te gaan, dan kun je gelijk ook wat foto’s voor me maken.” Aangezien een culinaire fietstocht mij geen straf lijkt, reserveren we online het Rondje Groene Hart van 50 kilometer en melden ons vanochtend rond 10.15 uur bij De Sfeerstal in Nieuwveen. Het eerste hapmoment is een feit en de koffie met taart gaat er in het zonnetje op het terras van de pluktuin makkelijk in.

Gewapend met de routebeschrijving en de hapvouchers wordt het tijd de fietsen van de auto te halen en aan het trapgedeelte te beginnen.

Over kleine, rustige weggetjes. Door Hollands polderland en langs heel veel water. Tot Woubrugge waar we aan het water verrast worden door een voorgerecht in de vorm van salade met zalm en garnalen. Intussen vallen de eerste spetters uit de lucht maar onder de grote parasols hebben we nergens last van en de organisatie heeft het zo geregeld dat als we weer op de fiets stappen, het nét weer droog is.

Ook in Rijpwetering, waar bij Restaurant Paerdeburgh een heerlijk aspergesoepje op ons wacht, nemen we plaats in de tuin aan het water. En ik maar denken dat het Olympisch zwemtoernooi was afgesloten…

Verder over de dijk langs de molens. “Hier is van de winter de broer van Joop Zoetemelk ergens door het ijs gezakt en verdronken”, herinneren we ons. Het lijkt of ook de weergoden deze treurige gebeurtenis herdenken want de voorzichtige miezer wordt nu echt een serieuze bui.

Geen probleem want in de serre van De Drie Eenen in Roelofarendsveen staat ons tafeltje al klaar voor het hoofdgerecht: “Kunnen wij een vis- of een vleesgerecht voor u klaarmaken?”
Het trappen gaat nog steeds uitstekend, al komen de paraplu en regenponcho regelmatig van pas.

Het nagerecht bij Leimuiderbrug kan toch weer buiten verorberd worden en dan zijn we al toe aan het laatste traject. Slalommend tussen de koeien gaan we richting Nieuwveen.

“Ik zou echt niet zeggen dat ik vijftig kilometer gefietst heb”, zeg ik terug bij de auto. Als ik mezelf op weg naar huis betrap op een licht knikkebolletje weet ik het helemaal zeker: dit was in alle opzichten een ‘lekker’ dagje maar dat happen is een stuk vermoeiender dan het trappen.
En ik vermoed dat deze graseters het helemaal met me eens zijn.

Advertenties

Responses

  1. Ik las: “Het eerste hapmoment is een geit…”

    • Voor een geitenkaasje draai ik m’n hand niet om, maar happen in een geit gaat ‘m niet worden voor mij 🙂

  2. Vervelende baan heb je toch 😉 haha. Mooie post!

  3. wat een heerlijk blog om te lezen

  4. Zalig zo’n “hap en trap” dag. Heb je meteen ook een fantastisch doel.

  5. Mooie foto’s van deze zo bekende omgeving (voor mij dan). Fiets hier ook vaak een rondje, met hier en daar een pontje. Ja dat was tragisch van die broer van Joop. Het was bij de Koppoel bij de vergulde Vos.

  6. Leuke tekst en mooie foto’s en vooral een zeer goed concept 😉


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: