Gepost door: prretje | juli 22, 2012

Huivering

Zondag 22 juli, Jørpeland

Voor de zekerheid vraag ik het nog even na bij de wandelexpert van de campingreceptie.

“Nee, hoor”, zegt ze, “vandaag is het nog prima weer om te wandelen. Vanaf morgen wordt het een drama dus je moet ’t er nu van nemen. Ik heb een prachtige tocht voor jullie: niet teveel klimwerk, een rondje van drie à vier uur door moeras- en heiachtig gebied, met mooie uitzichtpunten en als je geluk hebt, zie je ook nog die speciale bessen (Molte of gele moerasframboos) die alleen in Noorwegen voorkomen. Hier heb je een kaart.”

Op onze laatste dag op dit plekje lijkt het een fijn plan. Een niet te lange wandeling om de spieren weer soepel te maken. Aan het eind van de morgen komen we aan bij Holta, een paar boerderijtjes. Ik maak het hek open en via een onverhard grindpad brengt de auto ons omhoog tot de weg ophoudt en bordjes aangeven dat de wandeling om de top Ormakam begint. Bij onze eerste stap begint het licht te miezeren. We kijken elkaar verbaasd aan: Foutje! Zal zo wel overgaan.
Voor de zekerheid klappen we de paraplu’s open en zetten er flink de pas in.

Geen klimwerk maar lastig terrein met moeras, modder, verzadigd mos, gladde stenen en nat struikgewas. Binnen no time zijn onze kuiten zwart en schoenen doorweekt. Na drie kwartier is de miezer overgegaan in regen maar we gaan moedig voorwaarts. De rode stippen op de stenen wijzen ons de weg. Intussen worden we steeds natter en als de tocht ons een heuvel opdrijft, komen we pal op de wind te lopen en slaan twee van de drie paraplu’s binnenstebuiten. Zeiknat vervolgen wij nog zeker een half uur het steeds moeilijker te vinden pad. Totdat we op een volgende heuvel ook nog eens compleet in de mistflarden terecht komen en de rode stippen amper nog kunnen ontwaren.

“Jongens, ik wil terug!”, hoor ik mezelf paniekerig uitroepen. We hebben geen droge draad meer aan ons lijf, kunnen geen paar meter zien, onze kaart is kapot gewaaid en het weer wordt steeds slechter. Ook de mannen zien onze weinig rooskleurige situatie in en keren om. Voordat de auto weer opdoemt, lopen we nog anderhalf uur. M’n jas, vest, t-shirt, bh, broek en onderbroek zijn om uit te wringen en ik heb het zo verschrikkelijk k-k-k-koud.

Eenmaal terug lopen we rechtstreeks naar de warme douche om daar héél lang onder te staan. Het water laat ik uit de schoenen lopen en die zet ik voorlopig maar onder de caravan. Het straalkacheltje installeer ik in de badkamer en de natte rommel hang ik daar zoveel mogelijk uit.
Warm en droog terugkijkend kunnen we er al snel om lachen.

Ik voel pas weer een huivering over m’n rug gaan als ik de beelden zie van de herdenking van de zevenenzeventig doden die vandaag precies een jaar geleden in Noorwegen vielen.

Advertenties

Responses

  1. En, is je vakantie saai genoeg?

    • Saai? Dacht ’t niet, Bert. De vrouw die naar saaiheid verlangde, heb ik achter me gelaten. Ik hou nu eenmaal teveel van avontuur.
      Zolang iedereen gewoon overeind blijft staan, vind ik alles goed 🙂

  2. HAHAHA. Ik ga ervan uit dat ik voor alle webloglezers spreek als ik zeg dat ik meer foto’s van een zeiknatte en verregende Steef wil! XD

    • Zijn paraplu was de enige die het hield dankzij zijn geweldige techniek, zoals hij zelf zei.

  3. Het blijft elke dag weer leuk om jullie verhalen te lezen en de prachtige foto’s te bekijken!!

    • Nog een tijdje en dan ga je het zelf bekijken, Joke! En nogmaals van harte gefeliciteerd met je verjaardag.

  4. Ik zie dat het zo hard regende, dat de broeken van de mannen krompen waar je bij stond. Ik ben zelf eens tijdens een bergwandeling overvallen door dichte mist met een zicht van twee meter, terwijl ik daar tussen de koeien liep. Toen ben ik ook maar teruggegaan.
    Maar als alles normaal was verlopen, waar zouden jullie dan uiteindelijk terecht zijn gekomen? Die onderste foto lijkt me namelijk toch wel een redelijk doel met dat vergezicht. Dat hebben julie dan toch wel gehaald.

    • Dat zal altijd een vraag blijven waarvan het antwoord in nevelen is gehuld, Martin. Zo gaat dat soms…


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: