Gepost door: prretje | juli 8, 2012

Treintje spelen

Zondag 8 juli, Rødberg

Het kost niet veel moeite om de Vlaamse campingbaas op zijn praatstoel te krijgen. “Ik raakte zo’n vijf jaar geleden mijn baan kwijt in België en kreeg toen dit aanbod. Lang heb ik niet getwijfeld want binnen drie maanden zat ik hier, in Noorwegen. Dat verlangen om de stress van België en Nederland te ontvluchten, voelde ik al langere tijd. En zeg nu zelf: die weg aan de andere kant van het meer, noemen ze hier een snelweg. Om je rot te lachen toch? Zó rustig, een file zul je hier nooit en te nimmer aantreffen.”

De beheerder van kampeerterrein Fjordgløtt lijkt wel een beetje op mijn Spaanse vriend. Oké, hij heeft een iets minder knap uiterlijk, maar net zoals Edwin slechts in gelukkig termen over zijn vertrek naar Spanje spreekt, bezingt deze Belg in de hoogste tonen zijn verblijf in het land van de Vikingen. Wat hij vooral geleerd heeft, draagt hij met verve uit. “Zoek maar een plekje, maakt niet uit waar. Kom maar inschrijven wanneer je zin hebt. Geen enkele haast, alleen maar relaxen nu.” Hij lacht er vrolijk bij.
En dat doen wij ook als we na een nacht vol zacht ruisende regen ontwaken en blauwe stukken in de lucht aantreffen. Naar buiten: koffie, boekje erbij, vogelgeluidjes en stromend water van de rotsen.

Om de mannen langzaam in de wandelstand te krijgen, maken we in de loop van de middag een ‘eenvoudig loopje’. Over een oude en verlaten spoorrail die ooit boven het meer is aangelegd.

We betreden donkere en sinistere tunnels waar het water zo hard naar beneden druipt dat het verstandig is de paraplu open te doen, al is het alleen maar om het fototoestel droog te houden.

Het verveloze houten stationnetje staat er nog fotogeniek bij. Toch hebben de eerste druppels die uit de lucht beginnen te vallen in deze setting haast iets melancholisch. Iets dat te maken heeft met het voor altijd verdwenen, aanzwellende geluid van de eerstkomende trein. Kedeggedeng.

Nog een blik op het langgerekte Numedal en dan terug voordat de moeder aller buien op ons hoofd neerdaalt. Dat lukt en als ik, met het geluid van de Noorse singer-songwriter Ane Brun op de achtergrond, vanuit mijn huis op wielen naar buiten kijk waar het natuurgeweld losbarst, haal ik mijn schouders op en denk: “Ach, wat maakt het ook allemaal uit. Gewoon lekker ontspannen en nemen zoals het komt.”
Altijd naar de campingbaas luisteren, da’s belangrijk. Ook als we morgen richting Flåm vertrekken.

Advertenties

Responses

  1. De eerste dagen zijn al fijn geweest, zo te lezen en te zien. Mooie foto’s. En inderdaad in de relaxstand gaat alles beter. We vergeten het alleen.(af en toe) Nog een fijne vakantie

  2. Wat een heerlijke omgeving. Als ik zou emigreren zou Scandinavië hoge ogen gooien. Maar ik vrees dat ik door al dat vocht mijn inhalator te veel zou moeten gebruiken.

    • Daarom is hier niet zo ver vandaan een grote Noorse urbanisatie.

  3. Heerlijk weer om jullie belevenissen te lezen en de mooie foto’s te bekijken. Lekker genieten van al dat mooi’s!!

  4. Gaan jullie er lekker van genieten, Irene. Je stukjes zijn in ieder geval weer fantastisch om te lezen. En binnenkort wellicht voor al je dorpsgenoten.

  5. heerlijk om weer te lezen en genieten van je foto’s


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: