Gepost door: prretje | juni 9, 2012

Tragedies

Diep zuchtend en met een zwaarmoedige blik stapte mijn dochter en ik gisteravond om iets over half acht in de auto.

We schakelden snel de radio in, brachten het volume naar een meer dan gemiddeld niveau en luisterden de hele weg naar Leiden in een depressieve stilte naar wat er gebeurde. Aangekomen op het parkeerterrein bleven we, zonder te hoeven overleggen, in de auto zitten om de laatste minuten zonder beeld mee te beleven. Toen stapten we met hangende schouders uit, sloften met een droefgeestige tred naar het LAKtheater en zakten gedesillusioneerd neer op de klapstoeltjes om naar ‘Hippolytos’, een tragedie van Euripedes, te kijken: een uitvoering van de toneelgroep GLTC, studiegenoten van mijn dochter.

Een verhaal over een verradelijke liefde. Dilemma’s als: wat doe je als je verliefd wordt op iemand op wie je niet verliefd mag worden? En wat doe je als je gezworen hebt het geheim te bewaren dat je leven kan redden?
Vreemd genoeg kikkerden we, zodra de eerste woorden klonken, aanzienlijk op en werden wij ongemerkt meegezogen door dit klassieke toneelstuk, waarbij in deze uitvoering duidelijk naar raakvlakken met onze eigen tijd gezocht was. We zaten er helemaal in, in de machtsstrijd tussen de liefdesgodin Aphrodite en de jachtgodin Artemis. We huiverden mee met Hippolytus die door zijn vader Theseus vervloekt werd omdat hij de schuld kreeg van de dood van zijn stiefmoeder Phaedra die verliefd op hem was geworden.

Na zo’n twee uur landden we weer met een harde plof in onze stoel. “Ik heb er de hele tijd niet aan gedacht”, zei mijn dochter min of meer verbaasd, “maar nu weet ik het weer: we hebben verloren, hè?” Ik knikte maar was eveneens enigszins in verwarring gebracht: want wat vandaag een feestje had moeten worden, werd een tragedie en de échte tragedie werkte juist op ons gevoel als een haast helende komedie.

Na de nababbel met haar klassieke vrienden, zette ik m’n dochter af bij haar flat. “Fijn, dan kan ik nog wat van de nabeschouwingen zien”, zei ze op een cynisch toontje. Ik reed door naar Katwijk, getroost door de gedachte dat mijn stand in de voetbalpoule een stuk minder tragisch zou zijn.
Een winstpunt bij verlies lost een kater altijd makkelijker op, had ik bedacht: in tegenstelling tot onze oranje hoofdfiguren ben ik in ieder geval nog lang niet van plan ten onder te gaan.

Advertenties

Responses

  1. Wie stond er de vorige keer in de eerste ronde ook al weer fier bovenaan en wie won er toen????

    • Ha, dit is een andere poule. Vanwege de foutjes in het formulier, wist ik niet wat te doen en heb dus maar niets ingeleverd voor de biebpoule.
      Waar ik nu bovenaan sta, is de poule van een gokkersclub van allure. Tal van kenners erin, met namen als halfman/halfbiscuit. Nou, dan weet je ’t wel! Ik ga cashen…, zeker omdat ik heb voorspeld dat Nederland er de eerste ronde uitvliegt. Het is niet anders…


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: