Gepost door: prretje | april 12, 2012

Verhalen

De hele dag ging het op Bibliotheekplaza 2012, een symposium voor bibliothecarissen, over de zoektocht naar de juiste verhouding tussen digitale en fysieke dienstverlening. Vanuit het perspectief van de aanbieder en de klant. Sprekers gaven hun analyses en inzichten over de snel veranderende wereld om ons heen en vertelden over de kansen die de combinatie van fysieke en virtuele ‘winkel’ bibliotheken kan bieden.

De laatste spreker was wetenschapsjournalist en schrijver Mark Mieras. Zijn presentatie ging over het thema: Mensen zijn niet digitaal. Onze hersenen zijn geen harde schijf. En kennis kunnen we niet downloaden. Hij nam ons mee in de intrigerende wereld van honderd biljoenen verbindingen waarin informatie pas betekenis krijgt wanneer we die lichamelijk beleven. Over het misverstand van digitalisering en hoe de droom van internet kan ontaarden in leeghoofdigheid. Zijn oproep om er in ieder geval op te letten dat bibliotheken het maken en vertellen van verhalen faciliteren, deed me denken aan de avond daarvoor, toen Adriaan van Dis op bezoek was in onze bibliotheek.

Hoe Van Dis in één ademloos verhaal tachtig mensen op het puntje van hun stoel hield. Hoe hij vertelde over Indonesië, Zuid-Afrika, Parijs, over zijn persoonlijke geschiedenis en de geschiedenis van ons allemaal, over de verbanden tussen mensen. Uit zijn hoofd, met humor en in prachtig geformuleerde zinnen.

Verhalen, ontmoeten, ontwikkelen, inspireren, creëren: ik zou voor de toekomst geen betere plek weten om deze verbinding tot stand te brengen dan de bibliotheek.

Advertenties

Responses

  1. Het vertellen en doorgeven van verhalen is cruciaal om de fantasie te stimuleren. Maar ook om tradities en gebeurtenissen levend te houden. Daar is de bibliotheek een prima plek voor, maar zeker niet de enige. Het zou nog beter zijn, als mensen gewoon thuis elkaar meer verhalen vertellen. Want het alleen luisteren naar verhalen, ongeacht of dat in een theater, buurtcentrum of de bibliotheek is, is wel een beetje een eenzijdige zaak die niet tot veel interactie leidt. Maar hoe mensen stimuleren om van het vertellen van verhalen een gewoonte te maken? Ik zou het zo een, twee, drie niet weten. Misschien het dat het een goed initiatief zou zijn, als de bibliotheek regelmatig een verhalenavond zou houden, waarbij het publiek zelf kan vertellen? Bijna zoals dat op de eerste groepen van de basisschool gaat, maar dan voor volwassenen. Het is maar een gedachtenspinsel, en ik realiseer me dat er dan natuurlijk weer geen band is met de functie van de bibliotheek.

    Bij de conclusie van Mark Mieras kan je nogal wat kantelingen plaatsen. Ik vind het nogal aanmatigend om te stellen dat de digitale belevingswereld tot leeghoofdigheid leidt. Zijn conclusie staat haaks op de visie van Sir Ken Robinson. Tip: bekijk ‘m echt tot het einde:

    Want digitalisering is niet het doel op zich, maar een manier waarop. Je kan van A naar B op de fiets of met een Porsche, maar het gaat er uiteindelijk om dat je bij B aankomt. Op dit moment werken zowel Philips als Samsung, en ongetwijfeld diverse andere concerns, aan oprolbare beeldschermen die zo dun zijn als papier. Dus, als ik straks voor mij twee A4’tjes hebt liggen, één papier met een gedrukte tekst, en de ander van flinterdun beeldscherm materiaal met gedownloade tekst, ben ik leeghoofdig bezig op het moment dat ik het digitale ‘papier’ zou pakken? Waren onze betovergrootouders leeghoofdig, omdat ze de telefoon pakten, terwijl ze ook een brief konden sturen? Of wanneer ze kozen voor de trein, terwijl de trekschuit ze ook op hun plaats van bestemming bracht? Het gevaar van leeghoofdigheid en oppervlakkigheid is niet het unieke domein van de digitale wereld. Het komt op allerlei manieren op ons af. Hoeveel mensen ken je niet die avond aan avond aan de buis gekluisterd zitten en zich laven aan verschillende gradaties van oppervlakkigheid, ongeacht of dat nu via Linda de Mol of DWDD tot ons komt? Begrijp me goed, dat is geen waardeoordeel, ieder z’n meug, we doen er allemaal aan mee – maar die conclusie van xxxx is nogal kort door de bocht. En behoorlijk elitair.

    • Bij xxxx had “Mieras” moeten staan, ik moest de naam nog even nazoeken en vergat ‘m daar in te vullen.

      • Interessant en mooi gemaakt filmpje. Alleen ligt de nadruk volledig op hoe het niet moet met education terwijl de praktische uitvoering van hoe het dan wél moet, nogal magertjes is.

        Mieras zei niet letterlijk dat digitalisering tot leeghoofdigeheid leidt. Onderzoek geeft aan dat mensen wel weten in welk mapje ze welke informatie moeten vinden en de verbindingswegen kennen maar dat ze inhoudelijk een bepaalde verdieping gaan missen.

  2. Overigens, werden er bij jou in de familie verhalen verteld? Als mijn vader’s nogal grote familie bij elkaar kwam, werden er heel vaak verhalen verteld – bijna altijd over vroeger natuurlijk. Met het verdwijnen van die generatie, is ook die traditie nu verloren gegaan.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: