Gepost door: prretje | april 9, 2012

Bevoorrading

“Daar komt-ie!”, schreeuwde ze van zes hoog naar beneden. Het object zeilde door de lucht en landde vlak voor mijn voeten in het gras. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was, raapte ik het pakje croma op en zwaaide nog even ter afscheid.

Mijn schoonmoeder is van de verzorgende soort. Niet een beetje maar in het meervoudige kwadraat. Als anderen het naar hun zin hebben en bij voorkeur veel eten tot zich nemen, dan glimt zij van ultiem genoegen. Nu mijn dochter uit huis is, informeert oma regelmatig bij haar kleindochter of ze ’t allemaal wel redt en nog veel belangrijker: of ze wel genoeg eet. “Ja hoor, oma”, klinkt dan het vrolijke antwoord: “Het gaat prima met mij en ik vind het een uitdaging om voor vijftien euro boodschappen voor de hele week te doen.”
Mijn schoonmoeder zou mijn schoonmoeder niet zijn als ze dit voor zoete koek slikte. “Kijk kind”, zei ze gisteren terwijl ze m’n dochter na het zondagse koffiebezoek een plastic zak in de hand duwde: “Hier heb ik een lekker biefstukje voor je. En de gehaktballetjes die over zijn. En een rolletje beschuit, ook altijd handig voor ’s ochtends. Een rolletje snoepjes. O ja, en nog een plak chocolade.”
Dat protesten tegen deze bevoorrading een vroege dood moeten sterven, is een gegeven waarmee wij ons in familiekring reeds lang verzoend hebben. Onder de nodige dankzeggingen gaan de etenswaren dan ook mee.
In de lift naar beneden staarde m’n dochter vol verbijstering in de foerageringstas. “Wen er maar aan, meissie, en geniet ervan want zó’n oma maak je nooit van je leven meer mee”, zei ik tegen haar. Nadat ik de auto had gestart en mezelf in de rituele kronkel draaide om nog even een zwaai naar zes hoog te geven, zag ik mijn schoonmoeder, wilde armbewegingen makend, uit een raam hangen. Ik stopte, stapte uit en een pakje croma kwam enthousiast door de lucht mijn kant op vliegen om vlak voor mij een zachte landing in het gras te maken. “Om haar biefstukje in te braden!”, luidde de door de wind overgebrachte boodschap.

Vreemd? Welnee, logisch toch. Deze oma laat ’t echt niet gebeuren dat haar kleindochter op etensgebied geen deuk in een pakje boter zou kunnen slaan.

Of het moet in een pakje croma zijn dan….

Advertenties

Responses

  1. Hihi…geweldig!

  2. Wat een heerlijke blog…zie het helemaal voor me 😉 je dochter boft maar met zo’n zorg-oma

  3. wat heerlijk als je als kleinkind zo’n Oma hebt , hou haar in ere en geniet er met 100% van
    Wij hebben nog alleen maar 1 Oma en die houdt niet van haar klein en achterkleinkinderen en dat is zo jammer , er zijn alleen maar herinneringen van de Oma waar je niet mag komen en die ook niet komt op je verjaardag , niet op je bruiloft komt. niet kijkt in je nieuwe woning en zelfs niet naar je baby komt kijken ……..ze zal eenzaam en alleen sterven en dan is er niemand die haar zal missen
    Hoe triest kun je zijn als persoon

    • Sommige mensen weten geen raad met het leven, Elly. En al helemaal niet met de liefde. Het ergste daarvan is dat ze vooral zichzelf zoveel ontzeggen.
      Reden genoeg om zelf andere keuzes te maken en dat doe je!

  4. Ik heb weinig oma-herinneringen. De enige oma die ik heb gekend overleed toen ik 18 was. Ze was aardig, maar een hechte band was er niet. Ze had een duidelijke voorkeur voor de kinderen van haar dochters, en mijn zuster en ik waren van een zoon. Ik was welk gek op mijn opa van moeder’s kant, maar die overleed toen ik een jaar of zeven was. Mijn moeder is wel een goede oma, haar kleinkinderen zijn gek op haar.
    Een grootouder gevoel moet ik dus missen. Maar wat je niet weet wat je niet hebt, mis je ook niet. Voor zover mijn Oma een mater familias was, is dat in 1976 met haar verdwenen, en daarmee is ook de familie een centraal punt al zolang geleden kwijtgeraakt. Het zou ook best de reden kunnen zijn waarom het familie gevoel bij mij niet sterk ontwikkeld is.

  5. Leuk om te lezen! Heb zelf ook zo,n moeder die haar kinderen en
    kleinkinderen nog zo verzordg! Leuk om te weten dat er nog steeds van die
    oma,s bestaan!!! Hou ze in ere!!!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: