Gepost door: prretje | april 4, 2012

Verlangen

“De vervulling van het verlangen kan heerlijk zijn, eventjes. Maar na de vervulling is er de leegte. Er zit een grote treurnis in het bereiken van wat je wilt, omdat je daarna nog steeds blijft verlangen. Alleen weet je niet meer waarnaar.”

In een zeer leesbaar essay van Wilma de Rek dat vandaag in de Volkskrant te lezen is, gaat het over Verlangen. De aanloop naar Pasen schijnt namelijk de ideale periode te zijn om een blij, opgetogen en verlangend gevoel te ontwikkelen.

“De grote truc is: zorgen dat je het object van je verlangen nooit helemaal verovert, zodat je telkens van voren af aan kunt beginnen.”

Over deze finale conclusie moest ik even nadenken. Het eerste deel klopt, naar mijn idee, niet helemaal. Want mijn meest basale wens is momenteel dat het morgenmiddag vijf uur is. Dat de certificeringsauditdag van onze bibliotheek voorbij is. Dat de auditor in individuele gesprekken met leidinggevenden heeft getoetst dat alle beleidsdocumenten in orde zijn, dat de PDCA-cyclus (Plan-Do-Check-Act) in de dagelijkse werkpraktijk is geïntegreerd en dat verbeterplannen ook werkelijk zijn geïmplementeerd. Dat de fysieke aanschouwing van de bibliotheek een prettig genoegen is. Dat de bevindingen van de auditor zodanig zijn dat over zes weken de conclusie ‘Gecertificeerd’ onze kant op komt.

Dat certificeringsverlangen mag van mij volledig vervuld worden. En ja, dan klopt het tweede deel van de conclusie weer wél: want áls we deze goedkeuring straks binnenhalen, dan is er over vier jaar weer een nieuwe ronde.

Binnenkort gaan we hopelijk gewoon van voren af aan beginnen.

 

Advertenties

Responses

  1. Jouw beschouwing over de audit is vele malen interessanter, dan wat Elma de Rek heeft te zeggen. Je haalt een situatie aan, waar jij mee bezig bent/mee wordt geconfronteerd, iets dat een impact heeft gemaakt, wat er dan ook verder mee gebeurt. Je schrijft dat je hoopt dat het afgerond zal zijn, en daarmee prik je direct door ballon De Rek heen. Helaas is dat typisch Volkskrant geworden: wazige psychologie, dat met een elitair dedain wordt gepresenteerd. Vroeger vond ik de Volkskrant een goede krant, maar het heeft zich in de loop der jaren helemaal getransformeerd tot een lifestyle attribuut. Dan lees ik liever de veel gedegener artikelen en essays van Trouw. Maar Trouw is helaas niet sexy, en wordt door iedereen genegeerd. Excuus, maar dit past precies bij een discussie die ik onlangs had, en die de bron vormde voor mijn meest recente blog.

  2. “Het hebben van de zaak, is het einde van het vermaeck….”


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: