Gepost door: prretje | januari 6, 2012

Taart

Of je het nu wilt of niet, soms word je in je leven geconfronteerd met een vorm van herdenking. Dat overkwam vandaag een collega die twaalfeneenhalf jaar in dienst was.

Elke organisatie viert zo’n jubileum op d’r eigen manier en bij ons is de taart daarbij een vaste factor. Al naar gelang de aard van de werkzaamheden van de jubilaris wordt er een tekstje verzonnen en gaat er een opdracht naar de bakker uit. Een paar dagen later volgt het incasseringsmoment voor het feestvarken: een woordje, een bos bloemen, een envelop en die enorme taart.

Die enorme taart levert vanzelf weer de komst van veel collega’s op. Om te feliciteren, om een fotootje te maken en om te helpen op te eten. Een taart als verbindingsmiddel. Met dank aan de jubilaris.

Advertenties

Responses

  1. Twaalfeneenhalfjaar al weer? Ik weet nog dat hij op sollicitatiegesprek kwam… Jullie ook gefeliciteerd, met zo´n toegewijde medewerker!

    • Ja, toegewijde medewerker is hier nog een understatement.
      Dit jaar vindt trouwens ook het afscheid van z’n werkzame leven plaats. Time flies.

  2. Het is altijd leuk om zo’n taart te krijgen.

  3. Leuk genomen foto, Irene!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: