Gepost door: prretje | december 1, 2011

Vergiftigd

Met enige bezorgheid check ik de laatste dagen of er nog wel een teken van leven uit Spanje komt. Sinds mijn vrienden eerder deze week vrolijk op paddenstoelenjacht in hun eigen Spaanse tuin zijn gegaan, vreesde ik het noodlot met grote vrezen.

Of moest er niemand anders denken aan het verhaal van Nicholas Evans, bestsellerauteur van boeken als The Horse Whisperer?

Evans vertelde onlangs in een Engelse krant over het lot van een man en zijn vrouw die bezoek kregen van een broer en schoonzus van de vrouw, op hun prachtige landgoed in de Schotse Hooglanden. De man liep aan het eind van de dag de tuin in, plukte wat paddenstoelen en bereidde ze smakelijk, waarna het viertal van een heerlijke en relaxte maaltijd genoot. De volgende ochtend werden ze allemaal ietwat beroerd wakker, tussen de middag waren ze doodziek en toen volgde de ontdekking, in een boek in de keuken, dat er dodelijk giftige zwammen waren verorberd. Ambulances reden af en aan, in het ziekenhuis kregen de vier met ernstig nierfalen te maken. De gedachte aan het nageslacht deed hun strijden voor het leven maar bij het besef dat alle kinderen spoedig wees zouden worden, aangezien beide echtparen elkaar hadden aangewezen als pleegouder, stokte de adem alsnog bijna in hun keel. In ijlerijl werd een zaakwaarnemer aan het ziekbed ontboden en een nieuw testament opgesteld. Ze hebben ’t ternauwernood overleefd maar drie van de vier liggen om de dag gedurende vijf uur aan de nierdialyse, wanhopig wachtend op een transplantatie. Een familie verstrikt in een giftig net van ziekte, schuld en verwijt.

Een spannend plot van een topschrijver, denkt u misschien? Of een ongelofelijk drama en een verschrikkelijk waargebeurd verhaal? Ook schrijvers blijken in situaties terecht te kunnen komen waar hun fantasie ze nooit zou hebben gebracht. Daar weet Evans intussen alles van.

Spanje laat zich ook vandaag weer horen. Intoxicatiegevaar lijkt afgewend. En met dit verhaal in het achterhoofd zullen mijn vrienden volgend jaar elke paddenstoel misschien wel drie keer omdraaien voordat ze ‘m naar de mond brengen.

Advertenties

Responses

  1. Na eten van de paddenstoelen werd ik ´s nachts wakker. Ik voelde mij raar en toen ik rechtop ging zitten misselijk. Dus ik naar de wc en toen verdween het gevoel, nou ja dan maar weer slapen. De volgende ochtend wist ik het zeker: die melkzwammen waren prima maar bijna een kilo gebakken paddenstoelen was gewoon teveel. Ach, de meeste paddenstoelen zijn niet giftig, net als bessen, je moet alleen weten welke en dat is te leren.

    • Goed dat je dit verhaal toen nog niet kende, Ed, anders was je nooit meer in slaap gevallen… En vooruit: beter misselijk van een paar paddenstoelen teveel dan doodziek van een stel verkeerde.

  2. Wat een drama zeg, van Evans! Ik geef toe dat ik het echt eng vond, maar deze koop je hier ook gewoon in de winkel en pas na goedkeuring door Javi, uit generaties paddestoelenzoekers afkomstig, heb ik ze geplukt. Je kan ook naar de apotheek met je paddestoelen, voor de zekerheid. Ik had er ook maar een paar gegeten maar je kan je voorstellen dat ik geen oog dicht gedaan heb toen hij misselijk werd. (Cokky)

    • Dat beeld staat me helder voor ogen, Cok! En maar luisteren: ademt-ie nog???


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: