Gepost door: prretje | november 6, 2011

Eng

“Wat is híer in vredesnaam gebeurd?”, vraag ik me bezorgd af als ik thuiskom.

Het is geen normale situatie dat om half twee ’s nachts de achterdeur van het huis openstaat en er in de tuin achteloos een fiets is neergedumpt. Snel kijk ik om me heen of er voorwerpen uit de woning ontbreken maar bij eerste aanblik lijkt dit niet het geval.
Ondanks deze meevaller, hoor ik een zacht gegrom opklinken uit mijn bron van ergernis. Want had ik voor ik wegging niet duidelijk tegen mijn zoon gezegd dat-ie z’n fiets moest omrijden en in de schuur moest parkeren? En voeg ik hem niet velen malen per week toe dat-ie de deur achter zich op slot moet doen? Nog mopperend over het fenomeen puberhersens die blijkbaar niet eens twee simpele opdrachten aankunnen, valt mijn oog op een briefje dat op het aanrecht ligt.

“Willen jullie mijn fiets binnenzetten, poort is al dicht. (Het voorstukje van Paranormal Activity weert mij van de schuur!). Te eng 😦 ”

Oké, zit dat zó…
Bedachtzaam draai ik even later de sleutel in het slot om zodat het huis veilig de nacht in kan. Als ik de trap naar boven opga, snap ik alleen nog steeds niet hoe het kan dat iemand die bang is voor zombies, geesten of wat voor griezels dan ook de achterdeur als welkom voor hen openzet. Maar misschien moet je vijftien zijn om dat te begrijpen.

Advertenties

Responses

  1. Puber & Hersens = Contradictio in Terminis ?? 🙂

  2. Je hebt helemaal gelijk, Leo. Een tegenstrijdigheid die ook weer een tegenstrijdigheid oplevert: van borrelende ergernis tot een milde glimlach.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: