Gepost door: prretje | oktober 11, 2011

Geintje

Voor de gein zeg ik het wel eens. Dat ik best een paar uur per week in een grote strandstoel middenin de bieb zou willen zitten om met mensen te praten over boeken, stukjes voor te lezen, tips te geven en verhalen te vertellen. Zodat iemand eens iets anders leest dan die gewend is. Of zomaar enthousiast wordt voor een roman. Of juist wil spuien waarom een vertelling zo verschrikkelijk is.

Stel dat…, dan zou ik ook een keer ‘De maagd Marino’ van de Vlaming Yves Petry erbij pakken. Een onthutsende, intrigerende, prikkelende en uitdagende roman. Maar vooral een ijzingwekkend verhaal.
Wat ik had gelezen over dit winnende boek van de Libris Literatuur Prijs van dit jaar deed me niet gelijk gloeien van leeszin. ‘De maagd Marino’ is gebaseerd op een waargebeurde geschiedenis die zich in 2001 voltrok in Duitsland. Daar sneed Armin Meiwes de penis af van Bernd Brandes. Het geamputeerde lid werd gebakken en gedeeltelijk opgegeten. Brandes verloor het leven, maar dat was precies waar hij op uit was: levensberoving op verzoek.
Niet echt een gegeven waar ik nieuwsgierig naar was. Toch belandde het boek na een tijdje op mijn stapel ‘nog te lezen’. Vorige week las ik de eerste zin: “De deur gaat open, en het is voor Marino geen verrassing dat de man die op het toneel verschijnt alleen maar een onderbroek aan heeft. Dat hebben ze zo afgesproken.”
En toen wilde ik meer weten, wilde ik álles weten. Want hoe kun je zo’n onvoorstelbaar verhaal verklaren, hoe kun je zoiets gruwelijks begrijpen?

Hoe ongelofelijk dan ook, het lukte Petry om bij mij tot een zeker begrip te komen, om het voelbaar te maken. Hoe twee outsiders elkaar tegenkomen, een geweldadige relatie beginnen die wel moet eindigen in de dood. Dader Marino, een gevoelsarme jongen die met computers werkt, stil en vaag. Slachtoffer Bruno, ex-literatuurdocent, depressief en met het verlangen zijn leven te beëindigen als ontmande. Marino moet hem helpen bij deze ultieme daad die tot de verbeelding zal spreken. Scène na scène neemt Petry je als lezer bij de hand en op een gegeven moment kom je tot de verbazingwekkende ontdekking dat het volstrekt vanzelfsprekend is dat Bruno zich een plekje verovert in de hersenen van Marino en hoe het pact tussen die twee is ontstaan. Nooit gedacht dat dit met me kon gebeuren. Een betere erkenning van het talent van een schrijver is er eigenlijk niet, zeker niet als het ook nog opgeschreven is in soms prachtige zinnen.

Kannibalisme vanuit een strandstoel. Op z’n minst voer voor discussie maar vooral een geintje.

Advertenties

Responses


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: