Gepost door: prretje | september 24, 2011

Kippenvel

Hoe vaak ik in Wales van de doktoren in het ziekenhuis de uitdrukking ‘He’s not out of the woods yet’ gehoord heb, herinner ik me niet meer precies. Wél weet ik dat het vaak was en dat het iets vertelde over de ernst van de situatie.

Het is ruim zes weken verder.

Op deze mooie nazomerdag wandelde ik door de duinen naar het strand. Naast mij liep de man die zo lang in het bos bleef.
Ik keek naar hem.
Naar hem én de zee.

En even voelde ik kippenvel op m’n arm.

Advertenties

Responses

  1. Wil eigenlijk een reactie geven, maar zou niet weten wat toe te voegen.
    groet
    Marga

  2. wat prachtig gezegd Irene en wat heerlijk om Dick weer naast jouw te zien staan.

  3. lees net de collumn van Maaike, had gelijk gevoel weer terug hoe het is om te zitten in zo’n kamer te wachten en te hopen .x

  4. Inderdaad….kippenvel!

  5. Bijzonder!

  6. Wat mooi verwoord Irene!!
    Blijf via Hans en Mary op de hoogte van hoe het met jullie gaat. Denken aan jullie.
    Liefs en hoop je hier weer eens te zien op een ‘meideneetavond’ 😉
    xxx

  7. Ik zie geen boom, so he’s clearly out of the woods

  8. Geweldig!! Onvoostelbaar en tja………….. geen woorden meer


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: