Gepost door: prretje | juli 3, 2011

Pauze

“De kleintjes slapen, dus doe nu even een beetje rustig aan.
– Ik dacht dat je ’t nooit zou zeggen. M’n vleugels schieten zowat in een kramp van al dat heen en weer vliegen met eten.
Zeg mij wat, maar we doen het wel goed zo met z’n tweetjes. Moet je kijken hoe ze al gegroeid zijn. Ik kom steeds hoger op het nest te zitten met die grote propjes onder me. Straks val ik er nog uit.
Jij komt wel weer op je pootjes terecht, moedertje. Hier, ik heb nog een paar lekkere besjes meegebracht.
Die vleugeltjes worden ook al steeds meer wat ze moeten zijn, zie je dat? Dat wordt straks nog een hele toestand met al dat gefladder en leren vliegen. Maak je borst maar nat, we zijn er nog niet.
Nee, we zijn er nog niet maar ik verbaas me er telkens over hoe snel die kleintjes van ons ook weer groot worden.
Weet je wat ik mensen wel eens heb horen zeggen? Gelukkig hebben we de foto’s nog…
Nou ja, wat moet je nou met zo’n rare opmerking. Het zijn en blijven vreemde vogels ook, hoor, die mensen.
O jee, er wordt er één wakker. Ga jij of ga ik?
Wat denk je zelf? Ik ben al weg…”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: