Gepost door: prretje | juni 22, 2011

Reddingsexpeditie

“Boer, er ligt een koe in het water”, roepen wij de man al uit de verte toe.

Hijgend rennen we op hem af. Gealarmeerd door drie luid zwaaiende en roepende dames, heeft hij vlak daarvoor zijn tractor achtergelaten op het onverharde landweggetje en komt op ons aflopen. “Wij zijn verkeerd gelopen en toen we dáár, een heel eind verder, in het weiland liepen, zagen we ineens een koe in het water liggen. Hij lag in een hoek van de sloot en loeide zachtjes van ellende. Het was echt heel zielig.”

Aangezien de farmer in alle talen zwijgt, vervolg ik mijn verhaal, daarbij aangevuld door mijn wandelpartners. “Wij wilden hulp gaan halen voor die koe maar omdat we helemaal fout zaten, liep ons pad dood bij een brede sloot en de boer die aan de overkant van het watertje aan het werk was, hoorde en zag ons niet dus toen moesten we weer helemaal terug. De koe lag toen niet meer in de hoek maar was door de sloot gaan waden. Op allerlei plekken heeft-ie geprobeerd aan wal te klimmen, dat zie je aan de kapotgetrapte zijkant van de sloot, maar het lukt d’er gewoon niet. Het is koe 38 van boer 6010 en zij moet écht gered worden. Kijk, dít is d’er”, eindig ik mijn betoog buiten adem en duw hem mijn fototoestel met een plaatje van het benarde beest in het water in de hand. Ik vertelde de man van het boerenleven er maar niet bij dat ik, staande bij de slootkoe, nog een moment had getwijfeld of het wellicht normaal was dat sommige koeien liever kroos aten. Of het hier misschien een soort Hollandse variant van de waterbuffel betrof.

“Die’s van míj”, luidt zijn laconieke commentaar na één blik op de foto. “Vanochtend heb ik haar nog gemolken dus ze kan er nog niet zo heel lang inliggen. Ik was juist met de tractor op weg om een baal hooi te gaan halen aan de andere kant van het land, ik zou haar nooit ontdekt hebben. Wat een geluk dat jullie dan net een afslag te vroeg nemen en precies langs mijn koe komen. Die moet ik er echt met een touw uit gaan trekken want die komt d’er in haar eentje nooit uit.”
Het toeval is sowieso goed in vorm vandaag. Verheugd dat we per ongeluk juist de eigenaar van koe 38 hadden aangesproken, wilden wij graag nog van ‘m weten hoe de bewuste koe heette. “Willy”, zei hij met een lachje, “maar dat zegt niet veel want ze heten bij mij allemaal Willy. En dan komt hun nummer. Deze nummer 38 heeft trouwens pas gekalfd.”

Kraamkolder, dacht ik nog. Zou dat het zijn? Geen goed voorbeeld voor de kalfjes wanneer je als moeder in de plomp gaat liggen. Om de boer niet langer van een reddingsactie af te houden, deelde ik deze gedachten maar niet met hem. Als dank voor onze diervriendelijke tip, wees hij ons de goede richting voor het vervolg van onze wandeling en ging daarna snel een touw halen.
Ons “balen, we hebben zeker drie kilometer omgelopen” veranderde zonder mankeren in ”het heeft zo moeten zijn want nu hebben we een koe gered”, toen wij enige tijd later in de verte zagen hoe Willy 38 uit de sloot werd getrokken en weer aansloot bij haar soortgenoten die gewoon gras in de wei graasden.

Advertenties

Responses

  1. Jullie hebben een medaille verdiend! Ik heb pas nog een jonge zwaluw van de verdrinkingsdood gered uit een zwembad, toen we met de honden de andere kant opliepen dan we normaal doen. Dan heeft het zo moeten zijn!

  2. En ik altijd maar mijn wenkbrauwen fronsen als jij Partij voor de Dieren stemt, blijk ik zelf ineens een actief lid te zijn….. Zoals met die zwaluw ook: geeft wel gelijk de hele dag een goed gevoel, hè?

  3. Een zwaluw maakt nog geen zomer….

  4. Koe gevangen, haas gered.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: