Gepost door: prretje | mei 19, 2011

Reuzenrad

“Alles goed hier en is er nog iets bijzonders te melden?”, vroeg ik vanochtend aan de eerste de beste collega die ik op mijn werk aantrof.
Als je een week los bent geweest van alle zakelijke beslommeringen, zijn dat bij terugkomst gebruikelijke vragen. “Ja hoor”, luidt het antwoord, “alles z’n gangetje en verder geen gekke dingen.”

Da’s mooi, dacht ik. Vervolgens kwam ik bij het doornemen van zo’n vijftig mailtjes ook geen zwaar schokkende mededelingen tegen. Tot ik als laatste, om weer volledig bij te zijn, de berichtgeving op intranet doorlas. En toen gingen al de haartjes op m’n arm omhoog staan. Wat ik dáár las, was zo huiveringwekkend dat angst vrijwel terstond de achterdeur van mijn hart binnensloop.
Wat ik las? Ik las een mededeling over een beest dat deze week bij de personeelsingang van de hoofdbibliotheek is gesignaleerd. Een beest met zo’n ontzagwekkende reputatie dat er de volgende serieuze zinnen aan gewijd worden:
“Ik wil jullie hierbij waarschuwen dat je goed moet opletten. Zie je dit beest, ga niet naar beneden. Je weet nooit wat ’t in nood gaat doen. In ieder geval is het belangrijk dat je heel goed oplet. Raak niet in paniek en probeer rustig te blijven.”

Grote hemel! Hoe komt die leeuw in vredesnaam bij onze personeelsingang terecht? Een angstaanval dreigde me de adem te benemen. Gelukkig herinnerde ik me van de zwangerschapsgym nog wat pufoefeningen en langzaam trok ik mezelf weer recht achter m’n bureau. Voorzichtig las ik het bericht nogmaals. Na één zin stopte ik weer. Misschien ging ’t wel niet over een leeuw maar over een opgefokte neushoorn of over een zwaar gedrogeerde krokodil. Direct controleerde ik de sluitingen van het raam aangezien mijn werkkamer vlak boven de personeelsingang ligt. Zou ik in aanmerking kunnen komen voor een gevarenpremie, schoot ’t nog even door me heen. Maar dit loslopende schepsel was een te ernstig probleem om nu aan persoonlijk geldelijk gewin te denken, corrigeerde ik mezelf streng.

Wanneer het me bij de zoveelste poging lukt dit schrijven eindelijk letter voor letter te spellen, zie ik ineens dat kleine woordje staan.
Van drie letters.
Dat begint met een r en eindigt met een t.
Met een a er tussenin.
Rat.
Rat????? De haartjes op m’n arm storten à la minute in elkaar.

Een rat.

Nou ja, laat ik er dan voor de zekerheid maar van uitgaan dat het hier om een reuzenrad gaat.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: