Gepost door: prretje | mei 4, 2011

Van schemer naar duisternis

Een ‘van schemer naar duisternis bij nieuwe maan wandeling’, georganiseerd door de Werkgroep Actieve Natuurtochten (WANT) van het IVN- regio Leiden, trekt mijn aandacht. Het is op 3 mei precies nieuwe maan, dus een mooie sterrenhemel mits het weer wil meewerken, staat er te lezen in de aankondiging. “Zullen we?”, vraag ik aan een vriendin die misschien voor zo’n avondlentewandeling te porren is. Haar JAAAAAA! laat niets aan duidelijkheid te wensen over.

Als we om iets voor 21.00 uur de parkeerplaats oprijden bij hotel Duinoord staat er al zo’n mannetje of 25 te wachten. De groep wordt in tweeën gesplitst en elk gezelschap krijgt twee gidsen mee. In het praatje vooraf vertellen zij wat er deze avond onder meer op het menu staat, als we geluk hebben: de nachtegaal, rugstreeppad en vleermuis. Waar geen enkele twijfel over bestaat is dat we een geweldige sterrenhemel te zien krijgen: het is onbewolkt, helder en koud. Niet langer treuzelen maar lopen om warm te worden.

Het is raar maar de sfeer in het gebied Ganzenhoek/Berkheide wordt, naarmate de schemering valt, anders. Alsof de natuur intenser voelt, ruikt, klinkt en ademt. Langs meertjes gaan we, over zanderige paden, naar hoge duintoppen. De harde wind, de kilte van de avond. De roep van de branding en het verlangen om meer te willen zien van die gloed in de verte. En dan is daar de zee.
Wanneer we langs de vloedlijn lopen, is het bijna donker. Het is nog een hele kunst de talloze oorkwallen, die als uit de losse pols over het strand zijn uitgestrooid, te ontwijken. Nu het natuurlijke licht zo goed als verdwenen is, vallen de lichten op de schepen aan de horizon extra op. Net als rechts de verlichting van Katwijk, Noordwijk, Zandvoort en IJmuiden en links van Scheveningen en Den Haag.

Terug in de duinen wacht ons een waar concert van de rugstreeppadden. De vleermuizen doen het rustig aan en ook op de batdetector wordt niets opgevangen. Waar de nachtegaal verwacht werd, laat nu de tureluur zich een paar keer horen. De ene na de andere zaklantaarn wordt aangeknipt. Niet door ons. Wij zijn aan de duisternis gewend geraakt en het felle licht van de lampen haalt iets van de nachtelijke mystiek weg. Helemaal achteraan en in het donker laten wij al die flonkerende sterren hun werk doen en ook een struikelpartijtje over een boomstronk kan onze blik niet van de hemel losmaken. 

“Over veertien dagen gaan we weer maar dan met volle maan, dat is weer een heel andere beleving”, wordt er, als we rond 23.30 uur terug zijn op het parkeerterrein, gezegd. “Gaan jullie ook weer mee?” 
Het is dat ik dan in Spanje op avontuur ben, anders was deze vraag snel beantwoord:
JAAAAAA! 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: