Gepost door: prretje | april 25, 2011

Gek

“Echt gek om op je vrije dag helemaal naar Drenthe te rijden voor een verjaardag”, zegt de oudste zus van het feestvarken. Om daar in dezelfde adem aan toe te voegen: “Maar wél gezellig!”

M’n jongste neefje is op eerste Paasdag jarig. “Jullie zijn van harte welkom … in Borger”, klonk de gastvrije uitnodiging van de ouders een paar weken geleden. “In de gehuurde stacaravan.”
Gedurende een week is mijn broer met z’n gezin in een woning op wielen in Drenthe getrokken. Een bevriend stel met hun kinderen zit naast hun in net zo’n behuizing. Er is dus sowieso gezelschap om het vier jaar worden van neeflief te vieren en daarom hield ik de boot in eerste instantie nog een beetje af. “We komen graag maar alleen als het weer zo goed is dat we buiten kunnen bivakkeren.”

Geen twijfel mogelijk op deze stralende paasmorgen. Na een slordige tweeënhalf uur rijden, staat de koffie met taart klaar in Borger. Onder een bloesemboom heeft zich een club van negentien man verzameld voor dit verjaardagsfestijn: ooms, tantes, neven, nicht, opa, oma en zelfs de buren uit Leiderdorp zijn komen aanwaaien. Nadat het feestvarken persoonlijk heeft gecontroleerd of iedereen wel een tas met cadeautjes het kampeerterrein opsleept, verschijnt er al snel een nevenvestiging van Bart Smit op de tuintafel. De vaders zijn de komende avonden in ieder geval druk met het in elkaar knutselen van allerlei dozen Playmobil en Lego. De jarige heeft daar nu absoluut geen tijd voor: de droge bomen hebben hoognodig een spuitje water nodig.
En dat het droog is, blijkt wel tijdens een fietstrondje door het Drenthse land. De stofwolken stijgen gestaag achter m’n mountainbike op en het geluid van de sirene van een brandweerauto waait over de heidevelden. Waar de weilanden normaal vooral groen van kleur zijn, overheerst nu het geel. Paardenbloemen zover het oog rijkt, benadrukken de zonnige sfeer die in deze periode over ons land is gekomen.


De pubers drijvend in het meer, tafeltennissen met obstakels, een roseetje onder de boom. Afwassen in de ene caravan, hapjes bereiden in de andere: alles loopt op rolletjes. Als de avond de middag inhaalt volgt er een kip met rijstmaaltijd buiten voor het hele gezelschap, met verse salade in een glazen schaal, op een geblokt tafelkleed: het ziet eruit als een lifestylereportage uit de Provence. Op die plastic stoelen na dan…

“Moeten jullie écht weer weg?”, zegt m’n nichtje teleurgesteld bij het afscheid. Het zou me niets verbazen als ze werkelijk dacht: “Wie is over te halen om 240 kilometer te komen rijden voor een verjaardagsfeestje, is misschien ook nog wel zo gek om een nachtje te blijven…”

Advertenties

Responses

  1. ik vind zijn rode krullen zo lief…………


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: