Gepost door: prretje | april 6, 2011

Koninklijk

Wie zin heeft in een loopje op stand, moet maar eens gaan buurten in het gebied tussen Wassenaar en Voorschoten waar Landgoed de Horsten ligt. Om meer dan één reden past de benaming koninklijk goed bij deze mooie en rustige plek, middenin de Randstad.

Allereerst koninklijk vanwege de historie: het landgoed is ontstaan uit drie aankopen van prins Frederik, te weten Raephorst, Eikenhorst en Ter Horst. De huidige eigenaresse is dan ook koningin Beatrix en bovendien wonen prins Willem-Alexander en prinses Máxima er, in een nieuw landhuis met de naam Villa Eikenhorst.

Verscholen in het groen ligt ook Theepaviljoen de Horsten, gebouwd in 1861 als een schiethuis maar sinds 1987 in gebruik als theeschenkerij. Wie hier aanschuift, kost ’t niet veel moeite om in gedachten terug te gaan in de tijd. ‘s Winters is het binnen, in een entourage van jachttrofeeën, smullen van een jachtschotel en een kop jagersthee. En ‘s zomers kun je op het terras luisteren naar de vogels onder het genot van een salade met een glas rosé, of later in de middag van een echte Engelse High Tea, of gewoon voor een kop koffie met huisgemaakte taart.

Verder beschikt Landgoed de Horsten over een werkelijk koninklijk landschap. Het is een mooi en aaneengesloten groot groengebied in de Randstad van wel 415 hectare maar vooral landschappelijk is het gebied interessant vanwege de ligging op de kruising tussen de noordzuid lopende oude duingedeelten en het er haaks op staande stroomgebied van de oude Rijn. Hoewel de wandelaar in de Horsten het zich nauwelijks zal realiseren, maakt dit gebied deel uit van een heel oud duinlandschap waarin twee oude duinruggen (de strandwallen) worden afgewisseld door met klei en veen opgevulde lagere gedeelten (de strandvlakten). Er zijn vijf wandelingen in de Horsten uitgezet met gekleurde paaltjes.

Nadat de koningin en de prinsessen op het terras van het theehuis in de zon hadden geluncht, besloten zij de witte paaltjeswandeling van vier kilometer, in omgekeerde richting, te maken. Langs de vijver en de Seringenberg, door het in Engelse stijl aangelegde gedeelte van Raaphorst, langs een boerderij en een huis en via een lang laarzenpad door het vochtige bosgedeelte terug naar het begin. De 75-jarige koningin kon de bezorgde prinsessen gerust stellen: “Nee, ik voel m’n benen niet en ja, ik heb genoten.”

En dat laatste was precies wat de hofdame met het fototoestel ook gedaan heeft: koninklijk genieten.

Advertenties

Responses

  1. Was het rustig? De keren dat ik er geweest ben, was het altijd zo druk dat de lol er af ging – en ik daar nooit meer ben teruggekeerd. Ik kan niet op mijn gemak wandelen als ik constant de aanwezigheid van anderen om mij heen bespeur.

    Mijn nichtje wandelde hier twee jaar geleden en een man op de fiets kwam haar tegemoet. Het was Jorge Zorreguieta. Het was op de dag van Maximá’s verjaardag. “Gefeliciteerd med de verjaardag van uw dochter,” riep ze. “Dank u wel,” antwoordde hij in het Nederlands.

    Huisgemaakte taart – smaakte het? Het is tegenwoordig in theehuizen vaak een omschrijving voor creatieve baksels als pruimen/noten taart, rabarber/wortel taart of een mislukte meringue. Niet te pruimen dus. Ik voel een blog opkomen. Ik was trouwens in Leersum afgelopen zaterdag, jou niet onbekend.

    • Nee, het was helemaal niet druk. Zeker als je een stukje loopt, kom je weinig mensen tegen. Maar ik kan me voorstellen dat er in een weekend meer volk op de been is.

      We hebben een broodje gegeten. Twee kozen er voor serranoham, eentje nam zalm en ik had Italiaanse geitenkaas en pesto. Heerlijk! Glaasje witte wijn erbij, vooruit maar voor een keer. Maar ik heb ook wel eens koffie met een taartje genomen en kan me herinneren dat het prima te pruimen was. Maat misschien was het wel pruimentaart…

      Leersum? Ook leuk, hoe kwam je daar terecht?

      • Mooie dag, ben samen met mijn moeder door de hele Heuvelrug gereden van noord naar zuid. Gelunched op een terras in de zon bij de Hoge Vuursche (Ja, Hoge, niet de Lage). Carpaccio waldkorn voor haar, boerenomelet voor mij. Later nog een glas droge witte wijn gedronken op een terras in Leersum. Amerongen heb ik overgeslagen, hoewel dat een standaard pleisterplaats is voor mij in deze regio. Het leek me een illusie om op zo’n mooie zaterdag daar een plaatsje op het terras te kunnen bemachtigen. Maar al met al een schitterende dag.

  2. Je kunt er ook prima hardlopen. Leuk in alle seizoenen!

  3. En heb je de seringenberg dan ook nog gezien en beklommen???
    Ik wil er ook graag heen maar onze enorme hond mag niet mee, zelfs niet aangelijnd.
    Misschien moeten we dus een keer niet naar het strand in Katwijk maar naar de Horsten…
    Groeten, Sophie

    • Ja, natuurlijk heb ik de Seringenberg gezien. Niet beklommen want hij was nog niet in bloei. Dat duurt nog een paar weekjes maar dan is het de moeite meer dan waard. Nog een hele kunst om boven te komen trouwens als je bedwelmd raakt door een intense bloemengeur, Sophie 🙂


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: