Gepost door: prretje | april 2, 2011

Stress

“Hoezo stress?”, vraag ik mijn collega die opgewonden zuchtend de kantine binnenstapt.

“Het is toch niet te geloven”, zegt ze met ingehouden woede. “M’n man, die ernstige longproblemen heeft en nog geen 50 meter meer kan lopen, gaat naar het gemeentehuis om een invalidenparkeerkaart aan te vragen. Hij parkeert z’n auto op de invalidenparkeerplaats omdat-ie anders de ingang nog geeneens haalt. Komt-ie na 20 minuten terug, heeft-ie een bon van 180 euro onder de voorruit zitten. Om 9.45 uur is de bekeuring uitgeschreven en de betalingsbon van de invalidenparkeerkaart, ook nog eens 31.50 euro, staat op 9.47 uur.”

Als ik zelf het onrecht en de vertwijfeling niet met bakken van haar gezicht had kunnen scheppen, zou je het verhaal inderdaad niet geloven.

Advertenties

Responses

  1. Allereerst ontzettend vervelend dat zo iets gebeurt. maar mag je ook ’s ochtends auto rijden als je ’s middags pas je rijbewijs krijgt? Mag je op de rondweg A10 waar een 80 km gebied is ingesteld, ook alvast 120 gaan rijden omdat dat over een aantal kilometers toch mag? Er zijn nu eenmaal regels ingesteld waar men zich aan dient te houden. Je kan het ook niet doen, maar dan zul je ook de consequenties ervan moeten dragen

  2. Formeel en juridisch heb je natuurlijk volkomen gelijk. Toch vind ik het van een bepaalde grootsheid getuigen als er, met de regelgeving in de hand, de ruimte is om naar het menselijk verhaal te luisteren. Dat levert altijd onbetaalbare goodwill op…

  3. Irene, je geeft je de laatste tijd wel veel over aan populistische anti establishment retoriek. Vraag: hoe kan die controleur weten dat degene die daar staat binnen in het gebouw een invaliden parkeerkaart aan het halen is? Als die man geen 50 meter kan lopen, hoe speelt hij het dan wel klaar om zelf die kaart op te halen? Hij moet wel meer als 50 meter lopen, zelfs vanaf de invalidenparkeerplaats. Als die kwaaie collega nou eens gewoon met haar man was meegegaan, dan had zij hem uit kunnen laten stappen en de auto gewoon kunnen parkeren, zoals zo veel mensen doen. Waarom vroeg je haar niet waarom dat teveel moeite voor haar was? Ik doe niets anders als ik mijn moeder ergens breng. Dit zijn gewoon krokedillentranen. Gewoon betalen. Punt, uit.

    • Martin, het is niet als een diskwalificatie bedoeld maar ik moet altijd zo vreselijk lachen om je reactie. Populistische anti establishment retoriek??? Geweldig, hoe verzin je het….
      Als je de tekst van mijn blogje goed leest, zie je dat het een weergave van een situatie met een hoge toevalligheidsfactor is en niet zozeer een oordeel. Wat er in mijn reactie op Rob staat, hou ik met verve overeind of het nu die lange term van jou betreft, of niet. In de ruimte tussen de regels, zit namelijk de menselijke maat. Als het je lukt om hierin een balans te vinden, ben je goed bezig. Naar mijn idee dan. En ik besef heel goed dat dit niet makkelijk is.

      Kijk, als zo’n stukkie reacties oplevert is dat alleen maar prima. Dat betekent in ieder geval dat we er met z’n allen even over nadenken, onze mening misschien aanpassen, aanscherpen, verwoorden. Niets mis mee, toch?

  4. Zowel blogjes als reacties dienen ter overdrijving!

  5. Gewoon een bezwaarschrift schrijven. De controleur kon inderdaad niet weten waarom die auto daar stond. Lijkt me sterk dat de afd. Parkeren dan niet over het hart strijkt.
    Als ik af en toe de onzinnige bezwaren lees die toegewezen worden in Den Haag dan maakt mevrouw heul veul kans.

  6. Hallo, zo als ik al zei is het ontzettend vervelend dat het is gebeurt. Moet me wel aansluiten bij Martin want waar is het einde. Moet een agent,boa dan maar naast elke auto met een gehandicaptenparkeerkaart blijven staan om te zien of diegene die terug komt ook werkelijk wel recht heeft op deze kaart? Je moet ze eens te eten geven die “gebruik” maken van een passagierskaart terwijl de passagiers in geen velden of wegen te zien zijn. Geef het toe dat ik mij ook wel eens schuldig eraan heb gemaakt als mijn zoon er niet bij is en het regent om dichterbij te kunnen staan. Maar mocht ik dan gesnapt worden, moet ik niet zeuren. Laat men maar eens zorgvuldiger omgaan met het uitgeven van de kaarten. En na een medische controle zwaar straffen als je er geen recht op heb.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: