Gepost door: prretje | maart 13, 2011

Lentevreugd

Met de laarzen aan op zoek naar de lente: een ideale manier wat mij betreft om de zondagmorgen op een frisse manier te beginnen.

Een gezelschap van zo’n twintig personen heeft zich verzameld om onder leiding van een IVN-gids het gebied Lentevreugd bij Wassenaar te verkennen. Een nieuw binnenduin met grote grazers dat op een steenworp afstand van mijn woonplek ligt. “Waar dit gebied tot voor kort uit bollenvelden bestond”, vertelt onze gids, “vormt het nu de natuurlijke overgang tussen de duinen en de polders en dat is zeldzaam in Nederland.”
Gewapend met een tas vol informatie, een hoofd vol ervaringen en een enorme kijker leidt hij zijn gasten door het drassige land. “Hé, daar hebben we de veldleeuwerik.” Het kost de nodige moeite het kleine zwarte stipje hoog in de lucht te ontdekken maar het helder klinkende lied dat van boven op ons neerdaalt helpt de zanger te lokaliseren. We hebben het onderweg over piepers, kramsvogels, vinken, putters, sijsjes, kraaien, grauwe ganzen, duikeenden, grauwe gorzen, valken en roerdompen. En dan vergeet ik nog de nodige gevederde vrienden. “Ik let eigenlijk nooit op vogels”, hoor ik een mede-wandelaar haast beschaamd zeggen.

Waar een aantal vogels vooral in woorden moet worden uitgebeeld, zijn de Schotse  Hooglanders en later ook de kleine wilde paarden (tarpan) niet over het hoofd te zien. Hun opdracht is grazen, grazen en nog eens grazen en dat wordt van kleins af aan serieus onderwezen. De wandeling loopt dwars door de kudde die uit zo’n 45 runderen bestaat. “Niks aan de hand, gewoon rustig doorlopen en een afstand van zo’n 20 meter aanhouden.” Hoewel alert en met een uitdrukking van ‘wat moeten die rare vogels hier’ laten de hoorndragers ons inderdaad rustig passeren.

“Goed gezien. Dat kleine gele bloemetje, daar naast het beekje, dát is nu klein hoefblad. En kijk, de waterkers begint ook alweer te groeien, aan de rand van het water.” Vergezeld door enthousiaste verhalen genieten we van het kwelgrasland met sloten en poeltjes, van het rietland, van een waterplas en van het drassige gebied met een paar elzen en populieren.

Een klein gebied van ongeveer 100 hectare en zoveel te zien en te ontdekken. Misschien dat ik over een paar weken nog eens met een gids meeloop, als de orchideeën in bloei staan. En later nog een keer. Want Lentevreugd levert in zomer, herfst en winter net zoveel vreugde als in het voorjaar, dáár ben ik na vanochtend wel van overtuigd.

En na zo’n interessant natuurtochtje smaakt de koffie bij schoonmama meer dan verdiend…

Advertenties

Responses

  1. Optimist, de bloeitijd van de orchideeën in Nederland is van begin juni tot eind juli. Dus nog 12 weekjes wachten.

  2. Goed dat je het zegt, Ed, dát weet ik dan weer niet zo precies. Ga ik gewoon nog een keertje… of ben ik dan net bij jullie om de Spaanse flora te onderzoeken?

  3. Fijn hè, zo’n mooi gebied, dicht bij huis!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: