Gepost door: prretje | februari 21, 2011

Draagvlak

Nu het veluxraam er op zolder inzit, begint het werk pas. Verven, witten, behangen en laminaat leggen zijn klussen die moeten worden gedaan.
Gewoon maar beginnen, denk ik zaterdag en gewapend met kwast en roller ga ik aan de slag.

“Kun je van de verflucht hoofdpijn krijgen?”
“Moet dat, die kwasten hier uitspoelen, zo gaat het beneden ook nog stinken.”
“Wanneer is het eindelijk klaar, mam?”

Het is duidelijk dat de weerstand doorbroken moet worden. Draagvlak creëren. Deelgenoot maken van het project. Laten meedenken en meewerken. En daarom kies ik het makkelijkste slachtoffer uit: mijn zoon die voorjaarsvakantie heeft.
“Jij gaat behang afkrabben”, vertelde ik hem gisteren. “Elke dag een muurtje. Dan doe je ook wat en geniet je er straks dubbel van als je hier met je vrienden zit te gamen.”
Als mijn mobiel vanmiddag gaat, hoef ik niet te raden wie er belt. “Wat een rotwerk, zeg. Ik krijg niet alles eraf, er blijven allemaal kleine stukjes achter. En ik stop nu want twee meisjes uit mijn klas hebben gevraagd of ik langskom, dus….”

Leiderschap is soms een eenzame aangelegenheid.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: