Gepost door: prretje | oktober 31, 2010

De schrijver is dood

“Als je schrijft moet de inkt warm worden van de hand totdat hij dezelfde temperatuur heeft als het bloed”, zei hij.

Zijn hand is koud geworden maar de verbeeldingskracht en intelligentie van zijn woorden blijven warm.
Als bloed.
Voor altijd.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      “Dood zal ik alleen voor de levenden zijn, niet voor mezelf. Ik bedoel, ik kan niet dood zijn. Dood zijn altijd anderen.”

Harry Mulisch (1927-2010)

Advertenties

Responses

  1. Onwetend van des schrijvers dood hoorde ik zondagmiddag 9 dichters over Het Laatste Oordeel. Geen woord over Mulisch’ laatste oordeel. Was hij ook dood voor de anderen?

    • Misschien was het wachten op het bewijs dat Mulisch werkelijk sterfelijk was (“Het feit dat ik doodga, moet eerst nog bewezen worden.”).

      Wat een bijzonder voorrecht trouwens om je hier weer te ontmoeten. Toen ik 18 jaar was en jij achter me in de banken zat, zei jij tegen me dat ik schrijfster moest worden, weet je nog? Nog steeds ben ik er niet achter of ik beter naar je had moeten luisteren… Tegen die achtergrond: dan maar een blogje.

      Met warme groet,
      Irene


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: