Gepost door: prretje | oktober 11, 2010

Vervormde beeltenis

Nietsvermoedend liep ik zaterdag op mijn werk de trap op, om er vervolgens van schrik haast weer af te duvelen. De beeltenis waar ik onverwachts mee geconfronteerd werd, was werkelijk ‘shocking’. Niet discriminerend bedoeld, maar er stond daar een lelijke dwerg met walgelijk dikke dijen, heupen als meelzakken en een stel ontzagwekkende berenpoten.
Ik gruwelde van die dwerg.
Ik kende die dwerg.
Ik wás die dwerg.

Mijn collega’s die zaterdag het kinderboekenweekfeest in de hoofdbieb organiseerden, hadden in hun wijsheid besloten een lachspiegel bovenaan de trap te plaatsen. Als alles toch om illustraties en tekeningen draait, zal hun gedachte zijn geweest, dan mag je ook wel eens oog in oog staan met een bijzondere beeltenis van jezelf.
Hoewel ik mezelf niet als de ijdelste persoon op aarde zou willen kwalificeren, bracht dit plaatje van deze potige Neanderthalervrouw waar ik min of meer gedwongen naar staarde, mij eerlijk gezegd toch weinig innerlijke vreugde. En dat was nog subtiel uitgedrukt.

Gedurende de rest van de dag hield ik de spiegelkijkers extra in de gaten. Een man van mijn leeftijd posteerde zich breeduit voor het kromme glas. Als een soort Tarzan hief hij de armen, spande zijn biceps en sloeg zichzelf op de borst. Die man schrikt zich vast ook de beroerte, dacht ik bij mezelf. Ik liep op ‘m toe. “We worden er niet knapper op, hè?”, bood ik hem wat geestelijke ondersteuning. Een tikje nadenkend keek hij me aan. “Wat jammer dat je dat nou zegt”, zei hij, “ik vond het zelf eigenlijk heel erg meevallen. Mijn kinderboekenweek heb je nu mooi verpest.” Hij gaf me een knipoog maar ondanks dat relativerende gebaar, voelde ik de blossen m’n wangen stormenderwijs veroveren.

Dat er meer blij waren met hun vreemde beeld, werd mij de volgende uren wel duidelijk. Hilarische taferelen speelden zich op de overloop af. “Weet u waarom ik zo’n lang hoofd heb? Dat komt door al mijn slimme hersens”, verklaart een weinig verrast meisje mij haar spiegelbeeld met punthoofd. Een groepje kids is eindeloos gebiologeerd door het handenballet dat zij opvoeren en in verwrongen vorm via de spiegel bekijken. Een stoere judojongen checkt of zijn tegenstander in het bollende glas net zulke mooie bewegingen kan maken als hij. 

Aan het einde van de dag heb ik weer iets geleerd. Wanneer een beeltenis in de spiegel per ongeluk geen lach oplevert, dan is in ieder geval de reactie van de eigenaar van die beeltenis vaak nog behoorlijk lachwekkend te noemen. 
Ik heb in een dubbele spiegel gekeken.

Advertenties

Responses

  1. Spiegeltje spiegeltje aan de wand….

  2. Hej Irene,
    We zijn al bij ding 4 en als het goed is kun jij mijn website zien. Zo niet dan krijg je hem nog wel.
    Wel spannend en veel werk. Maar ook wel leuk die 23 dingen. RSS feeds vind ik nog niet echt handig, en nu Flickr aan het ontdekken. Groet van Jane Darcy.

    • Ha Sophie,

      Volgens mijn gegevens staat de tijd goed.

      Ik ben natuurlijk erg nieuwsgierig naar jouw weblog. Geef even je adres, als je wilt. Dan hoef ik ‘m niet te gaan zoeken. RSS is wel handig, hoor. Als je maar niet te veel in je reader stopt, anders word je gek. Doe je ’t goed, dan gaat het je echt tijd schelen en da’s wel de bedoeling 🙂

      Succes verder met alles… en vergeet niet tussendoor te blijven ademen!

      Groetjes, Irene

  3. PS staat jou tijd wel goed? het is nu 18.54 op dinsdagavond 12 oktober 2010.

    • O, je bedoelt de tijd op het log? Nou, dat ziet er inderdaad vreemd uit. Zal wel een of andere buitenlandse instelling zijn…

      • Van de computer of van jou?


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: