Gepost door: prretje | oktober 10, 2010

In harmonie

In m’n mailbox verscheen gister een bericht met als titel: Kansen moet je pakken als ze er zijn. Ik moest gelijk aan een slogan van een fancy marketingbureau denken en had zeker toegegeven aan de neiging de boodschap ongelezen te laten, toen ik zag dat deze van goede vrienden kwam. Bij opening keek ik direct aan tegen het weeroverzicht op Teletekst voor vandaag. Daarboven stond een simpele vraag: Morgen wordt ook een topdag, tijd voor een loopje?

Als enige liefhebber voor een loopje, werd ik vanochtend om 9.30 uur opgehaald. Ideeën voor een wandeling zijn aan mij altijd wel toevertrouwd en zo parkeerden we een klein uurtje later op deze lentedag in de herfst de auto aan de St. Janstraat in Oudewater, niet zo ver van Woerden. Het rondje van ruim dertien kilometer dat ons doel is, wordt omschreven als ‘de perfecte harmonie tussen cultuur en natuur’.

Voor de ‘c’ zitten we gelijk al goed in het wonderschone oud-Hollandse stadje Oudewater dat in 1265 al de stadsrechten verwierf. Een tiental monumentale gebouwen op nog geen vierkante kilometer, waaronder de Sint-Franciscuskerk, een voormalig klooster, de Heksenwaag, het Huis met de Negen Koppen en vele andere mooie pandjes met trapgevels. Heel sfeervol allemaal en dat vinden vast ook die tientallen wielrenners die op deze zondagmorgen als papegaaivogels in bontgekleurde pakjes zijn neergestreken op de terrassen.

Via een oude sluisbrug verlaten we het centrum en gaan op zoek naar de ‘n’. Een schitterend traject door Ruigeweide volgt. Prachtige boerderijen, veel knotwilgen, zwanen en vrije doorkijkjes op de weilanden. De jassen gaan uit. Rond lunchtijd komen we, via een hooggelegen dijkpad, aan in Hekendorp (nooit van gehoord). Op een gezellig knooppunt staat het laatste tafeltje op het terras al voor ons klaar: tijd voor koffie en een twaalfuurtje/broodje gezond. Verfrist verder, over de Hollandse IJssel via een ophaalbruggetje dat vanwege de scheepvaart altijd open staat. Als argeloze wandelaar moet je op een passagebel drukken en dan minuten lang wachten voordat het geheel met aanzienlijk gepiep in de oversteekstand wil geraken.

Om weer richting Oudewater te komen, volgen we de Tiendweg, een smal pad van zo’n vijf kilometer dwars door de polders. Heerlijk om over te lopen en te genieten van de fantastische doorkijkjes. Om half vier zijn we terug in het plaatsje waar we begonnen zijn. De wielrenners zijn weg maar in heel Oudewater is geen stoeltje buiten meer te bemachtigen. Bij de ijssalon staat een gigantische rij wachtenden voor een bolletje in de najaarszon.

Cultuur, natuur en wij met z’n drieën in perfecte harmonie. Het was niet anders op 10-10-2010.

Advertenties

Responses

  1. Prachtige wandeling hé! Lachen, wij hebben afgelopen zomer precies de zelfde route gelopen en op het zelfde terras wat gedronken. Zeker uit ons favoriete wandelboekje gehaald?

    • Klopt! Uit: ‘De groenste wandelingen in de Randstad’. Ik wist inderdaad dat jullie er ook één gedaan hadden, maar niet precies welke. Toevallig, zeg. Maar een onwijs leuk rondje, ook in de herfst.

  2. Ada heeft bijna 4 jaar in Oudewater voor de klas gestaan. Dat was, voor ze aan het heropvoedingstraject van mij begon.

    • Dan heeft ze haar handen zo vol dat ze waarschijnlijk niet veel tijd meer over heeft om het mooie Oudewater te bezoeken. Jammer!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: