Vind ik leuk:

De Duitse filosoof Immanuel Kant (1724-1804) heeft eens gezegd: “Twee dingen vervullen mij altijd weer met verwondering en ontzag: de sterrenhemel boven mij en de morele wet in mij.”
Kant behoorde tot de grote vormgevers van het moderne mensbeeld. Behalve dat hij een ereplaats gaf aan de menselijke vrijheid en een enthousiast beroep deed op de moed om je eigen verstand te gebruiken, pleitte hij ook voor iets anders. Iets wat er nog wel eens bij inschiet.

Het heeft met het begrip tijd te maken. Dat door gebrek aan tijd en onder invloed van tijdsdruk, het nauwelijk meer mogelijk is je langdurig op iets te concentreren, eenzaam te zijn, ongestoord te zijn, na te denken.
Om terug te komen op de woorden van Kant: als je je niet meer verwondert over de sterrenhemel en je je niet meer bezighoudt met het immateriële, dan wordt ook de weg naar je morele geweten afgesloten. Wanneer je alleen maar wordt opgejaagd door de klok, raak je vervreemd van jezelf, en dus ook van je creativiteit en je ethisch bewustzijn. Prikkelbaarheid en concentratieproblemen liggen op de loer. En voordat je ‘t weet, is stress een onvrijwillig gekozen partner geworden.

De tijd nemen om je te verwonderen over schoonheid en na te denken over moreel handelen, kan alleen vanuit rust. Omdat ik me bewust ben van de waarheid van deze gedachten, heb ik besloten nog meer te genieten van elke sterrenhemel boven me.