“Wat ben ik toch briljant”, zegt ze zonder enige vorm van bescheidenheid.
“Kijk, wie krijgt dit nou voor elkaar?
Vorig jaar ben ik een linkerhandschoen kwijtgeraakt en dit jaar een rechterhandschoen. En nu heb ik dus het ideale koppel over. Met mijn linkerhand red ik me à la Harry Pearce uit Spooks uit allerlei heikele spionage- en terreurachtige situaties en mijn rechterhand komt in actie wanneer er om simpele stoerheid in het leven gevraagd wordt. Ik kan me overal redden en heb nog warme handen ook.”
Vervolgens legt ze uiterst tevreden het ongelijke tweetal in de mand in de gang.
Het “Ben je nu alweer zo’n nieuwe leren handschoen kwijt, sukkel?” heb ik toen maar snel ingeslikt.